Το patch ημών το critical δος ημίν σήμερον,
και άφες ημίν τα exploits ημών
ως και ημείς αφίεμεν τα advisories ημών.

Και μη εισενέγκης ημάς εις μπλε οθών,
αλλά ρύσαι ημάς από το data loss. Admin…

Δι’ ευχών των Hackerάδων Προγραμματισταράδων ημών, Κύριε Root Admin ο Θεός ημών, ελέησον και save ημάς. Admin….

“Σκυλευτές”, πολιτικούς σκυλευτές, ονομάζω τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι δεν διστάζουν να σκυλευσουν επάνω σε οποιοδήποτε πτώμα, κυριολεκτικό ή μεταφορικό, για να πετύχουν τα δικά τους μικρά και μεγάλα συμφέροντα ή απλά να εξυπηρετήσουν τον εκάστοτε εργοδότη τους (Πράσινο, Μπλέ, Βαθύ Μπλε, Καρα-Κόκκινο κλπ). Βλέπω λοιπόν τις ανακοινώσεις νγια το θάνατο και μετά μια επίθεση απο μια ορδή κόσμου ότι “η Αριστερα θα τοεκμεταλευτεί”, στον τοίχο της Ρένας Δούρου έγραψαν “δε λυπομαστε όλοι το ίδιο”, μια άλλη με το ψευδόνυμο “ντομάτα” έγραψε “εμεις δε θεοποιουμε” και διάφορες άλλες ανοησίες που προκαλούν όμως σε εμένα τρόμο!

Πέθανε ένας άνθρωπος, γιατί πρέπει να υπάρχουν τέτοια αρπακτικά να φάνε το κουφάρι του? Απο που γίνανε αυτοί οι άνθρωποι τέτοια αρπακτικά? Απο το φόβο μη χάσουν το μικρο-μάγαζό τους? Απο την ελπίδα να το πάρουν πίσω? Γιατί εκπορνεύουν την ψυχή τους? Δεν ειναι το θέμα ιδεολογικό, είναι ανθρωπιστικό! Δεν θυμώνουν που γίνονται έτσι?

Το χειρότερο είναι ότι περπατάνε δίπλα μου και οτι μια μέρα θα ορεχθούν τις δικές μου σάρκες και της οικογένειάς μου.

Το “κενό” είναι αυτό που αφήνουν πίσω όλοι αυτοί οι μεγαλοι πολιτικοί και όχι μόνο σε Εθνικό αλλά και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Ποιος μπορεί να αντικαταστήσει τον Κύρκο, τον Καραμανλή, τον Παπανδρέου, τον Φλωράκη, τον Μιτεράν, τον Ζαν Μοννέ, τον Χελμουτ Κολ κλπ. Και εκεί είναι το πρόβλημα, στην έλλειψη ηγετών και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκο επίπεδο και αυτό είναι που με τρομάζει.

Πρέπει να ψάξουμε και να βρούμε το πρόσωπο πέρα απο το χρώμα και πέρα απο τα συμφέροντα για να οδηγήσει το καράβι γιατί αλλίως, πρέπει να μάθουμε πολύ καλό κολύμπι…

Θα προλογίσουν οι: Διαμάντης Λεβεντάκος εκ μέρους του τμήματος πολιτισμού καθώς και ο Δημήτρης Καλαντίδης, ιστορικός τέχνης και πρόεδρος της ομοσπονδίας κινηματογραφικών λεσχών Ελλάδος.

Πινακοθήκη Γρηγοριάδη
Μαρίνου Αντύπα 18, Νέο Ηράκλειο
Στάση ΗΣΑΠ: Ν. Ηράκλειο
Τηλ.: 210 – 2719744
www.pinakothiki.eu
info@pinakothiki.eu

Όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες περίμενα να δώ την σειρά του ΣΚΑΙ 1821 περιμένοντας το αυτονόητο να δω το πως μια χούφτα εξαθλιωμένων και καταδυναστευμένων ανθρώπων τα έβαλε με την πανίσχυρη Οθωμανική μηχανή.

Και αρχίσανε τα παρατράγουδα, όπως

• “το 1821 γεννηθηκε το έθνος”
  • Και εγώ γιατί ήξερα ότι γεννήθηκε μερικές χιλιάδες χρόνια πριν?
• Τα πρώτα 300 χρόνια ζούσαμε αρμονικά!
  • Ναι είναι σίγουρο αυτό! Γι αυτό και η λαϊκή μας παράδοση είναι γεμάτη με Δημοτικά Τραγούδια (δηλαδή μικρές ιστορίες της καθημερινότητας) που μιλάνε για εκείνη την κατοχή. Αλήθεια έχει ακούσει κανένας τραγούδι που να λέει τι καλός που ήταν ο Πασάς?
• Η Εξάπλωση των Τούρκων ξεκίνησε απο την Κων.πολη!!!
  • εκει πως βρέθηκαν? φύτρωσαν? η ημερομηνία 1453 τους λέει κάτι? Μήπως είχαν καταλάβει τη μισή Ασία μέχρι τότε?

Συνδυάζοντας λοιπόν αυτά με την “τυχαία” κακή οικονομική κατάσταση των καναλιών που “αναγκάζονται” να παίζουν τούρκικα σείριαλ λόγο κόστους κατάλαβα την ΦΟΒΕΡΗ προπαγάνδα που γίνεται αυτή τι στιγμή και τρέμω στη σκέψη το τι μπορεί να αποσκοπεί αυτή!

Περισσότερο θλίβομαι για είμαι πλέον σίγουρος ότι 200 χρόνια απο τώρα, που σύγχρονοι αγωνιστές αλλά και οι άμεσοι απόγονοι αυτών θα έχουν πεθάνει, οι “έγκριτοι” ιστορικοί τότε θα λένε για το συνώστισμό στο λιμάνη της Σμύρνης και την ειρηνευτική δύναμη των Τούρκων στη Κύπρο το 1974.

Προς ευχάριστη έκπληξή μου έλαβα ένα email απο τον φίλο και συναθλητή http://www.tsimentas.com με μια πολύ εμπεριστατωμένη ανάλυση για το όλο θέμα απο τον http://netakias.wordpress.com την οποία και παραθέτω

netakias.wordpress.com

Εχθές είδα την νεα σειρά του ΣΚΑΙ 1821 που, όπως ανέφερε το τηλεοπτικό σπότ θα έριχνε νέα στοιχεία για την επανάσταση του 1821. Μετά ακολούθησε συζήτηση με τους συντελεστές του έργου. (http://1821.skai.gr/main/team).

Δεν μπορώ να πώ ακόμη τίποτα μέχρι να ολοκληρωθεί το μεγάλο αυτό έργο, αλλά στο κανάλι του Παπαχελά (ΕΛΙΑΜΕΠ) και του Βερέμη (ΕΛΙΑΜΕΠ) σαν καθηγητή πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Ηδη από την συζήτηση ο κος Τατσόπουλος μίλησε ότι θα καταρρίψουν κάποιους μύθους. Του γνωστούς μύθους που μάλλον ανέφερε κι η Ρεπούση στο μεγάλο έργο της. Θα αναφέρω λοιπόν τους μύθους από παλαιότερο άρθρο μου, με λίγα νέα σχόλια, για ξέρουμε τι πρέπει να περιμένουμε.

Να σημειώσω εδώ, ότι δεν πρεπεί να ταυτίζουμε την παιδαγωγική Ιστορία με την “απόλυτη” αλήθεια. Δεν μπορείς πχ σε ένα παιδί του Δημοτικού ότι ο Καραϊσκάκης έβριζε Θεούς και δαίμονες, όταν ακόμη ο κόσμος του είναι χωρισμένος σε καλούς και κακούς χωρίς ενδιάμεσα. Στα παιδια θα μάθεις το ζουμί, το μεγαλείο των πράξεων, το πρότυπο, τις ανθρώπινες αδυναμίες θα τις μάθουν ωριμάζοντας, όταν θα μπορούν και να τις κατανοήσουν από τα δικά τους βιώματα. Αυτοί είναι οι μύθοι που λένε ότι θα καταρρίψουν και δεν νομίζω να είναι κάτι καινούργιο αυτό.

Τα Ιστορικά γεγονότα κι Ιστορία είναι αντικειμενικά, η ερμηνεία είναι υποκειμενική.

Μπορώ να καταλάβω τις διάφορες ερμηνίες, αν ήταν ταξική ή εθνική ή ακόμη και την θέση των Τούρκων ότι ήταν ανταρσία με τα μέτρα το τότε πάντα.

Αυτό που δεν μου αρέσει είναι να κάνουν άλματα στα σήμερα, διαγραφές, παραγραφές, διαστρεβλώσεις.

Για παράδειγμα τα 400 χρόνια (ή 900 από το Μαντζικερτ) σκλαβιάς να περνάνε με την λογική Νταβούτογλου, “ολά καλά κι όλα ωραία” (βλ.λ.Πολιορκία Ρόδου, Αλωση Ρόδου, Αλωση Χαλκίδας, Αλωση Κύπρου). Μιλάει ακόμη και για μικτούς Γάμους! Λες κι οΤούρκος θα έδινε την κόρη του σε Ραγιά!!!!

Και κλασσικά η εκκλησία!Συγκρίνουν την εκκλησία του Σήμερα με τις μερσεντες και τις πολυτέλειες, με την εκκλησία- καταφύγιο του τότε! Βάζει την εκκλησία στην ιδία μοίρα με τους φόρους στο Σουλτάνο και στους Τσιφλικάδες! Οταν οι Ελληνες έδινα στην Εκκλησία τις περιουσίες τους για να μην τις πάρει ο Τούρκος, γιατί τότε η Εκκλησία του χωριού, ήταν κι η Εκκλησία του Δήμου, το Κοινόν, η σκιώδης κυβέρνηση των αδούλωτων Ελλήνων, δεν θεωρούσαν ότι χάνοταν η περιουσία τους αλλά έμενε στο γένος. Το αντίθετο ακριβώς με την Σημερινή “Εκκλησία¨των offshore και των Ελικοπτέρων.

Η εμπάθεια τους είναι τόση που αποφεύγουν, ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ< ακόμη και να ξεστομίσουν την λέξη “Σκλαβιά”. Ο Βερέμης από το πάει από κει, το φαίρνει από ‘δω, αυτή την λέξη, ΔΕΝ ΤΗΝ ΛΕΕΙ!!!

ΜΥΘΟΣ α’

“Οι Ήρωες ήσαν Ημίθεοι”

Ναι είναι αλήθεια! Ξέρω ότι θα δυσαρεστήσω πολλούς αλλά οι ήρωες του ’21 ήσαν ΑΝΘΡΩΠΟΙ! Μάλιστα! Σαν κι εμάς! Με κόκαλα κι αίμα! Κι όχι μόνον αυτό! Αλλά το ποιο οικτρό είναι, ότι δεν ήταν Άγιοι! Ναι! Ναι! Είχαν ελαττώματα! Και τι Ελαττώματα! Να, με το συμπάθιο! Ήταν πονηροί, δολοπλόκοι, σφαγείς κι αγράμματοι! Ναι κι αγράμματοι, γιατί μεγάλωσαν στα βουνά, πχ η μάνα του Κολοκοτρώνη τον γέννησε σε ένα δέντρο, κατά την πορεία να γλιτώσουν από το λεπίδι, συγνώμη, από κράτους δικαίου της Pax Ottamanica! Τρέχαν να ξεφύγουν από τον Νόμο, αντί να κάτσουν να δικαστούν! Και την μάνα τον Θεόδωρου την έπιασαν οι ωδίνες στο Βουνό, έτεκεν Κολοκοτρώνη, πήρε το βρέφος αγκαλιά και συνέχισε την πορεία!

Που καιρός για σχολεία;

Ναι δυστυχώς δεν θα βρείτε ούτε έναν με γαλλικά, πιάνο και PhD σαν τους Ρεπούσιους Ιστορικούς του ΣΚΑΙ! Αυτοί ήταν άνθρωποι αγροίκοι, μεγαλωμένοι με κακουχίες, στα κακοτράχαλα βουνά, άξεστοι, χωρίς τρόπους, ζούσαν με τα χέρια τους, μεγάλωναν με το γιαταγάνι! Από πονηρία, άλλο τίποτα! Πως θα μπορούσε να επιβιώσει κάποιος στην Pax Ottomanica; Ο καθένας έκανε ο,τι μπορούσε, άλλες φορές συνεργαζόταν με τους Τούρκους, άλλες φορές έπαιρνε τα βουνά, άλλες σκότωνε, άλλες έκανε εμπορικές συναλλαγές. Υπήρχε άλλος τρόπος να ζήσει; Πόσοι αντέχαν; Ποιος θα τους βοηθούσε; Οι Τούρκοι ήταν αυτοκρατορία, τι να κάνει ένας άνθρωπος μονάχος; Ο αδύναμος θα υποκύψει ή θα γίνει εξωμότης, ο πιο πονηρός θα συνδιαλλαγεί, ο πιο αντρείος ο,τι τον συμφέρει. Αλλά που να τα καταλάβουν αυτά οι Ιστορικοί της οδού Σκουφά; Πίσω από ένα πληκτρολόγιο; Το ποιο επικίνδυνο που έχουν κάνει, είναι να καούν στον εσπρέσο.

Δεν είναι εύκολη η Λευτεριά!

Αυτοί που τελικά ξεκίνησαν και τον Αγώνα ήταν τελείως τρελοί! Ήταν οι ποιο άγριοι! Οι ποιο ατίθασοι! Αυτοί που είπαν ως εδώ! Οι μοναχόλυκοι! Που δεν δεχόντουσαν κανέναν, πάνω από το κεφάλι τους, όλοι τους αρχηγοί , όλοι τους στρατηγοί του εαυτού τους! Οπότε νικούσαν κι ηρεμούσαν τα πράγματα άρχιζαν τις έριδες, όλοι αρχηγοί, σαν λιοντάρια σε κλουβί, ο νόμος της φύσης, ο νόμος του πολέμου!

Αλλά ήταν τρελοί! Γιατί δεν υπήρχε γυρισμός! Γι αυτό είπαν Ελευθερία ή Θάνατος! Γιατί δεν υπήρχε γυρισμός! Το σωφρονιστικό σύστημα της Pax Ottomanica ήταν σαφές, ή αλλαξοπιστούσες ή σε περίμενε η επιείκεια του ανασκολοπισμού για να δεις να ανθίζουν τα κλαδιά και να βγάζει η γης χορτάρι.

Αλλά στο τέλος, όταν όλα τελειώνουν κι έρχεται να τους κρίνει η Ιστορία, όπως και τον καθένα από εμάς, τα βάζεις σε μια ζυγαριά, από την μια ο άνθρωπος κι από την άλλη η ψυχή του, όταν αυτά που αφήνεις πίσω είναι τέτοιου μεγέθους που άλλαξαν την Ιστορία, μια Ιστορία 400 ετών τότε ο ατελής άνθρωπος, με τα ελαττώματα του, μπαίνει στην άκρη και μένει ο Ήρωας, αυτός που δεν λογάριασε τον Θάνατον σαν τετελεσμένο γεγονός, αλλά σαν ευκαιρία για την Ελευθερία.

Ο Μακρυγιάννης είχε«Ο Μακρυγιάννης είναι σάπιος από τις εφτά πληγές που μάζεψε στον αγώνα. Αι πληγαί συχνά ηνοίγοντο αιμορροούσαι»γράφει ο γιατρός Γούδας που μίλησε στη κηδεία του· «ο εξ αυτών πυρετός κατεβίβρωσκεν αυτόν. Βαρείαι νόσοι επήρχοντο, η δε ανάρρωσις εγένετο βραδυτάτη. Ταύτα ήσαν τα αγαθά ων έλαχεν ο Μακρυγιάννης ως αμοιβήν των υπέρ πατρίδος εξόχων υπηρεσιών αυτού. Πληγαί και ασθένειαι πολυώδυνοι και μετ’αυτών πενία δυσθεράπευτος ως εκείναι (Α΄ μη’). Οι πληγές του κεφαλιού, που πήρε στη μάχη του Σερπετζέ, τον κάνουν κάποτε έξαλλο.” Tον είπαν και τοκογλύφο! Kι αν ήταν; Εσείς πως θα ζούσατε τότε; Από το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ; Για παιδομάζωμα ήταν μεγάλος. Θα στέλνατε βιογραφικό στην Βιέννη; “Αγράμματος ξεβράκωτος επαναστάτης με προϋπηρεσία σκλάβου;”

Ο Καραϊσκάκης είχε πει όταν λαβώθηκε πριν πεθάνει - “Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο!” μέσα στην αγραμματοσύνη του και στην αθυροστομία του, βλέπεις ολοκάθαρα τον Αχιλλέα, τον Λεωνίδα και τον Παλαιολόγο σε μια ψυχή! Θανάτωι Θάνατο Πατήσας! Κι εμείς θα κοκκινίσουμε το 2011 στην πολιτική ορθότητα!

ΜΥΘΟΣ β’

Η Αγία Λαύρα είναι Πίνακας!

Σώπα! Θα μου πείτε! Τι να κάνω, πρέπει να τα επαναλαμβάνω γιατί κάποιο Ιστορικοί, κρίνουν με το σήμερα το χθες! Σε λίγο θα κατηγορούν την Μαρία Θηρεσία γιατί με το Pragmatic Sanction δεν έδωσε δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, τον Ροβεσπιέρος που δεν καθιέρωσε το οκτάωρο και γιατί ο Π.Π.Γερμανός δεν έκανε δελτίο τύπου στις ειδήσεις του Κεντρικού Δελτίου!

Έχουμε και λέμε, η 25η Μαρτίου είχε ορισθεί ως η ημερομηνία έναρξης της επανάσταση το 1820!!!

Από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη για συμβολισμό της ημέρας (Ιστορία του Σ. Τρικούπη, Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη, Ν. Σπηλιάδης). Φυσικά και ήταν εις γνώση του Κολοκοτρώνη!

«… εις τα ’20 με ήλθαν γράμματα από τον Υψηλάντη δια να είμαι έτοιμος, καθώς και όλοι οι εδικοί μας. 25 Μαρτίου ήταν η ημέρα της γενικής επαναστάσεως» Θ. Κολωκοτρώνης

Φυσικά και ήταν βολική η ημερομηνία για εχθροπραξίες (Άνοιξη), καθώς κι η εορτή που συγκέντρωνε κόσμο και έτσι θα μπορούσαν να μετακινηθούν πιο εύκολα!

Φυσικά δεν υπήρχαν τότε ημερολόγια, πήγε να το ψελλίσει ένας καθηγητής το βράδυ στο πάνελ, αλλά τον πήραν από τα μούτρα, ούτε netbook, ούτε Rolex, οι άνθρωποι μετρούσαν τον χρόνο τους με τις ονομαστικές τους εορτές (τα γενέθλια ήρθαν αργότερα), τα πανηγύρια, γιατί κι αυτή ήταν η διασκέδαση τους! Που να βρουν θέατρο, σινεμά και φαστ φουντ τότες;

Άρα ήταν ΚΑΙ και συμβολική η ημερομηνία! Οι εμπαθείς Ιστορικοί κλείνουν το μάτι και μιλούν για “εκκλησιαστική” εορτή, για να ταυτίσουν την εορτή με την “Εκκλησία” εννοώντας την Ιεραρχία! Που Ιεραρχία, όπως αναφέρει στο επεισόδιο με εμπάθεια ήταν μια από τις τρεις “μάστιγες”, κρίνοντας την λαϊκή Ορθοδοξία του 1800 με το κακέκτυπο της σημερινής “Επικρατούσας Θρησκείας”, που σκανδαλίζει ακόμη και τους πιο πιστούς!

Αλλά μιλάμε για το 1821! Μιλάμε για μια θρησκευτική εορτή! Οι Ελληνες δεν ήσαν ποτέ (μα ΠΟΤΕ!) θρήσκος λαός, ήταν μεταφυσικός! Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου δεν εορταζόταν τυπικά για τους “παπάδες” αλλά ο λαός εόρταζε, δια μέσω των Ιερέων, για την ΔΙΚΗ του πίστη στο Θείο! Πόσο μάλλον, όταν έχει σκοπό να κάνει κάτι ανήκουστο! Να τα βάλει με μια αυτοκρατορία! Για μπείτε στην θέση ενός απλό αγρότη που αποφασίζει να αφήσει οικογένεια και σοδειά, ζωντανά για να ακολουθήσει τον Κολοκοτρώνη! Όταν το μόνο που χωρίζει αυτόν και τα παιδιά του από το επέκεινα, είναι ένα σπαθί και η τύχη! Όταν γνωρίζει τι έγινε στα Ορλοφικά;

Τι παραπάνω να θέλει η ψυχή ενός τέτοιου ανθρώπου από την αρωγή του Θείου Παράγοντα, την ορμέμφυτη ανάγκη του φθαρτού, για Πίστη στο Θεό; Ιδίως όταν αυτό εκφράζεται μάλιστα από την Ορθοδοξία, που ήταν τουλάχιστον μέχρι να έρθουν οι Βαβαροί, μια λαϊκή θρησκεία! Ο Ιερέας κι ο μοναχός ήταν ένας από αυτούς, όπως ο φούρναρης, ο τσαγκάρης, ο αγρότης κι όχι κάποιος εγκάθετος του Πάπα! Τι πιο φυσικό για τον Υψηλάντη να διαλέξει μια τέτοιας σημασίας εορτή (Ευαγγελισμός) για να δώσει μεταφυσικό νόημα στην Επανάσταση!

Ο Υψηλάντης λοιπόν ξεκίνησε την επανάσταση τον Φεβρουάριο στον Βορρά για αντιπερισπασμό, ώστε να ελαφρύνει το μέτωπο της Πελοποννήσου μέχρι την Άνοιξη! Δυστυχώς για τον ΣΚΑΙ δεν υπήρχαν αεροπλάνα και δεν μπορούσε να κάνει τον αντιπερισπασμό στις 22 Μαρτίου για να γίνει η επανάσταση στις 25 Μαρτίου.

Η μη ακριβής τήρηση της ημερομηνίας είναι απολύτως κατανοητή για πολλούς λόγους. Γιατί σε κάποια μέρη οι Τούρκοι το είχαν υποψιαστεί (προδοσίες, κινήσεις πληθυσμού) όπως στη Τριπολιτσά οι Τούρκοι που είχαν τότε καλέσει τους Προκρίτους να πάνε στη πόλη να δηλώσουν υποταγή! Έτσι έπρεπε να κινηθούν πρώτοι οι επαναστάτες! Φανταστείτε μπάχαλο! Τόσοι άντρες αγράμματοι, αγρότες, ανεκπαίδευτοι και να ζητάμε σήμερα να δρα η Φιλική Εταιρεία ως ΜΙ6 ή Μοσαντ! Επίσης υπήρχε Ανυπαρξία μέσων επικοινωνίας εκείνη την εποχή (πχ GPS) και το σπουδαιότερο ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΑΚΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ! Ήταν αγρότες, κτηνοτρόφοι, βιοτέχνες, παπάδες, και Κλέφτες (το ξαναείπα αυτό ε;).

Ο Π.Π.Γερμανός πράγματι είχε ήδη ευλογήσει τα όπλα από τις 14 Μαρτίου στην Αγία Λαύρα γιατί είχαν συγκεντρωθεί εκεί όσοι δεν πήγαν στην Τριπολιτσά . (βλ.λ.Φωτήλας) και μετά πήγε στην Πάτρα! Ο Κολοκοτρώνης έχασε την πτήση, αλλά μπήκε στον πίνακα τιμής ένεκεν.

Τι κόλλημα έχουν φάει με έναν πίνακα που δείχνει την Αγιά Λαύρα, θέλει πολύ μυαλό για τους συμβολισμούς ενός καλλιτεχνικού έργου; Αλλά η εμπάθεια τους δεν είναι η έναρξη της επαναστάσεως, αλλά η “καπήλευσ用της από την Εκκλησία, όπως λένε! Μα οι Επαναστάτες που τα έβαλαν με ολόκληρη Αυτοκρατορία, θα άφηναν να τους καπελώσει ένας Παπάς;

Ένα άλλο επιχείρημα τους, είναι ότι ο εορτασμός καθιερώθηκε από την Εκκλησία το 1838! Άντε να γράψεις τώρα με εμπάθεια Ιστορία! Μα καλά ζήτησε κανένας από τους Φιλικούς Επαναστάτες υπεράσπιση και δεν το κατάλαβα; Γιατί όταν αποφασίστηκε το 1838 η 25ηΜαρτίου ζούσαν οι περισσότεροι Φιλικοί κι Επαναστάτες! Αν δεν ένιωσαν οι ίδιοι θιγμένοι, προς τι τέτοια σπουδή; Μήπως θα έπρεπε να δίνουμε σημασία σε αυτούς που έζησαν και δημιούργησαν Ιστορία κι όχι σε αυτούς που όψιμα την ερμηνεύουν; Το 1838 ζούσαν ακόμη οι Φιλικοί κι Επαναστάτες: Μακρυγιάννης (1864), Κολοκοτρώνης (1843), Τσακάλωφ (1851), Τζαβέλας (1855), Σπυρομήλιος (1880), Σαχτούρης (1841), Πλαπούτας (1864), Πανανικολής (1855), Πανουργίας Ι.(1863), Πετρόμπεης (1848), Ξανθός (1851), Νικόδημος (1879), Νικηταράς (1849) να μην συνεχίσω…

ΜΥΘΟΣ γ’

Το Κρυφό σχολειό είναι πίνακας!

Το σπουδαιότερο επιχείρημα των αρνητών του «Κρυφού Σχολειού» είναι το εξής : «Οι Οθωμανοί Τούρκοι υπήρξαν ανεκτικοί στα θέματα Πίστεως και Παιδείας. Αφού, λοιπόν, δεν καταδίωκαν την εκπαίδευση των Ελλήνων και γενικότερα των Ορθοδόξων υπηκόων τους (Ρούμ μιλλέτ= Το Γένος των Ρωμηών), τότε γιατί χρειάζονταν Κρυφά Σχολεία στους νάρθηκες των Ναών και των Μοναστηριών;».

Και το λένε αυτό Ιστορικοί! Ιστορικοί επιστήμονες τσουβαλιάζουν 400 ολόκληρα χρόνια σε ένα σποτάκι για να αποδείξουν τι; Ότι το Κρυφό Σχολείο δεν είναι όπως το φαντάστηκε ο Γκύζης! Ποια έρευνα, ποια Ιστορικά στοιχεία; Ο,τι κάνει η Εκκλησία είναι κακό! Οι Σουλτάνοι ήταν καλοί, αρκεί να μην τους πείραζες όμως! Pax Ottomatica είναι αυτό!

Να τα πάρουμε από την Αρχή! Φυσικά κι οι Τούρκοι επέτρεπαν την γνώση αφού δεν την “απαγόρευαν”; (sic). Απλώς δεν “τρελαινόντουσαν” κιόλας. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να κρατήσουν και να διατηρήσουν το βυζαντινό σύστημα γραφειοκρατίας και κρατικής διοίκησης, με τις όποιες τροποποιήσεις. Αυτό χρειαζόταν στελέχωση, HR που λέμε και σήμερα, αυτό το εξασφάλιζαν με το Φανάρι και κάποια άλλα σχολεία σε μεγάλα κέντρα (πχ Σμύρνη), από εκεί και πέρα το…χάος! Το αναφέρουν και σε κάποιο σημείο τον ντοκιμαντέρ, ότι η διοίκηση ήταν αποκεντρωμένη, ο κάθε τοπικός ηγέτης αναλάμβανε τη συγκέντρωση των φόρων αλλά ήταν ο απόλυτος άρχοντας της περιοχής. Αν έπεφτες σε καλό Πασά δεν είχες πρόβλημα, αν έπεφτες σε κανένα Φανατικό μουσουλμάνο κι άρχιζαν οι εξισλαμίσεις με το σπαθί και το θανατικό ο μόνο τρόπος να μάθεις πέντε πράματα ήταν η εκκλησία, στα κρυφά. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός δηλαδή τι έκανε, Tour με τίτλο “Κρατήστε την Πίστη σας” με χορηγό επικοινωνίας την Υψηλή Πύλη Productions;

Ας επανέλθω.

Συμπέρασμα λοιπόν. Για λόγους θρησκευτικούς και διοικητικούς, οι Οθωμανοί Σουλτάνοι παραχώρησαν προνόμια και έδειξαν ένα βαθμό ανοχής προς τους Ρωμηούς υπηκόους τους, όμως υπήρξαν περίοδοι και περιοχές, στις οποίες δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις αυτές. Δεν μπορούμε να ομιλούμε για μια ενιαία τουρκοκρατία στον χρόνο και τον χώρο. Υπήρχε διαφορετική (πιο καταπιεστική) μεταχείριση των υποδούλων κατά τους πρώτους αιώνες και διαφορετική στο δεύτερο ήμισυ της Τουρκοκρατίας με την επικράτηση μετριοπαθεστέρων απόψεων. Αλλά και κατά τόπους η εφαρμογή των σουλτανικών αποφάσεων και των δικαιωμάτων των υποδούλων υπόκειται στην βούληση, στις ιδιορρυθμίες, στο βαθμό θρησκευτικού φανατισμού και γενικά στην προσωπικότητα του τοπικού Οθωμανού ηγεμόνα!

Να πούμε για τον φονταμενταλιστή ο Σουλτάνος Σελήμ Α’ που πέρασε τους Χριστιανούς γενεές 14; Το αντιπαρερχόμαστε, φονταμενταλιστής είναι μόνο ο Άνθιμος. Τον Σουλεϊμάν Α’ που καρατομούσε όποιον αμφισβητούσε του Μωάμεθ; Τον Μουράτ Δ’ που έκλεισε τις βιβλιοθήκες;

Αμ, το άλλο; Είμαστε ελεύθεροι κοντά 200 χρόνια, έχουμε ΥΠΕΞ του μεγέθους Δρούτσα, η Τουρκία είναι ένα ευνομούμενο κράτος, υπάρχει παιδεία, υπάρχει Κοσμικό Κράτος, θρησκευτική Ελευθερία και δεν μπορεί να λειτουργήσει η σχολή της Χάλκης λόγω…γραφειοκρατίας! Παρακαλάνε γονατιστοί τόσοι Αμερικάνοι Πρόεδροι να ανοίξει η Σχολή αλλά οι τυπολάτρες Τούρκοι δεν την ανοίγουν γιατί κάποιος έχασε την σφραγίδα!

Σκεφτείτε τώρα κάποιο παιδί που έμενε σε ένα Ορεινό χωριό, αν είχε χρόνο πρώτα να ασχοληθεί, γιατί προέχει η επιβίωση, η πείνα, το χαράτσι και το παιδομάζωμα να θέλει να πάει σχολείο. Να πάει που; Αν το επέτρεπε ο Πασάς καλώς, αν όχι η εκκλησία ήταν η μόνη διέξοδος.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι τα Κρυφά Σχολειά ήταν απαραίτητα στους πρώτους δύο αιώνες της τουρκοκρατίας λόγω του κλίματος φόβου και τρόμου που επικρατούσε, στους δε επόμενους αιώνες, παρά την βελτίωση της οθωμανικής συμπεριφοράς, λειτούργησαν είτε για να δώσουν λύση απέναντι στην ανθελληνική και αντιχριστιανική τακτική ορισμένων Οθωμανών διοικητών, είτε για να διδάσκονται εκεί μαθήματα εθνικού φρονηματισμού με στόχο την εκπλήρωση των πόθων του Γένους.

Τα σχολεία λοιπόν υπήρξαν, οχι όπως τα φαντάστηκε ο καλλιτέχνης ή όπως απλοϊκά τα διδάσκουμε στα παιδιά για να καταλάβουν τις δυσκολίες της κατοχής, αλλά ως μοναδική πηγή παιδείας, δηλαδή των εγγράμματων Ιερέων ως δασκάλων, και ως διδακτικού υλικού, λόγω της απουσία του τουρκικού ΟΕΔΒ (LoL)! Χα! Αν τώρα η επιστημοσύνη τους είναι μέχρις της καταρρίψεως ενός παιδαγωγικού παιδικού μύθος, δεν μπορώ να απαιτήσω εγώ κάτι που τους ξεπερνάει.

ΜΥΘΟΣ δ’

Η Εκκλησία Αφόρισε την Επανάσταση!

Φυσικά και την αφόρισε γιατί η Εκκλησία ήταν κατά του ποιμνίου της, όχι γιατί έπρεπε να προστατεύσει τους χριστιανούς μια αχανούς χώρας που έφτανε μέχρι την Αίγυπτο! Ούτε ακόμη πέρασε από το μυαλό του Πατριάρχη η κατάληξη των Ορλωφικών!

Οχι! Γιατί οι Τούρκοι ήταν διπλωμάτες και είχαν κερδίσει την αφοσίωση του! Οι Τούρκοι πάντα είναι διπλωμάτες, θυμάστε με τι διπλωματικό τρόπο έλυσαν το πρόβλημα της Πόλης το 1955; Μήπως, πως επανέφεραν την σταθερότητα στην Κύπρο το 1974 με την Ειρηνευτική δύναμη; Και σήμερα ο Βαρθολομαίος είναι ελεύθερος να πει την γνώμη του….;

Μην ακούτε τους μη παραγωγικούς πιλότους της Π.Α.μου μιλάνε με εκφράσεις του τύπου “..θα τον ξεσκίσω τον μπινέ…” κι άλλα ρατσιστικά! Εδώ γράφουμε Ιστορία! Ο Γιωργάκης, ο Δρούτσας μιλάνε σε υψηλού επιπέδου συνέδρια με τους Τούρκους κι είναι μια χαρά άνθρωποι!

Έτσι κι ο Γρηγόριος είπε ελεύθερα την γνώμη του κι αφόρισε την Επανάσταση σαν καλός παπάς! Τώρα γιατί τον εκτέλεσαν; Μα γιατί δεν έκανε καλό PR (personal relations) και η επανάσταση δεν σταμάτησε!

Ιδού και το Ντοκουμέντο Έγγραφο του Σουλτάνου για την εκτέλεση του Γρηγορίου:

«Επειδή χρέος των ανωτέρων και των αρχηγών, οιουδήποτε έθνους, είναι το επαγρυπνείν νυχθημερόν επί των εις την επιτήρησιν αυτών εμπεπιστευμένων προσώπων, το πληροφορείσθαι περί πασών των πράξεων αυτών και αναφέρειν εις την κυβέρνησιν πάντα τα μεταξύ αυτών ανακαλυπτόμενα εγκλήματα και οι Πατριάρχαι, όντες επίσης, ως εκ της θέσεως αυτών, ανώτεροι και αρχηγοί των υπηκόων, οίτινες ζώσιν εν ασφαλεία υπό την σκιάν της αυτοκρατορικής εξουσίας, οφείλουσιν, ίνα προ πάντων ώσιν άμωμοι, έντιμοι, χρηστοί και ειλικρινείς κεκτημένοι δε τας ιδιότητας ταύτας, αφ’ ου εννοήσωσι τας αγαθάς και κακάς κλίσεις λαού τίνος, οφείλουσιν, ίνα προλαμβάνωσιν εγκαίρως τας κακάς δι’ απειλών τε και συμβουλών, εν ανάγκη δια τιμωριών κατά τα παραγγέλματα της θρησκείας αυτών, και πληρούσιν ούτω μέρος της ευγνωμοσύνης ην οφείλουσι τη υψηλή Πύλη δια τας ευεγερσίας και τας ελευθερίας, ην απολαύουσιν υπό την αγοθοεργόν αυτής σκιάν.

Αλλ’ ο άπιστος Έλλην Πατριάρχης, όστις όμως έδωκε προηγουμένως τοσαύτα αφοσιώσεως δείγματα, δεν ηδυνήθη να μη συμμεθέξη νυν εις τας στάσεις και την επανάστασιν του έθνους αυτού, επιχειρισθείσαν υπό διαφόρων διεφθαρμένων ανθρώπων, επιλαθομένων εαυτών και παρασυρομένων υπό διαβολικών και χιμαιρικών ιδεών χρέος δε αυτού ην, όπως διδάξη τους αμαθείς, ότι προέκειτο ενταύθα περί επιχειρήσεως ματαίας, ουδέποτε δυναμένης ίνα πραγματοποιηθή, επειδη τα κακα σχέδια ουδέποτε θριαμβεύουσι κατα της μωαμεθανικης ισχύος και θρησκείας, λαβουσών την ύπαρξιν αυτών παρά του θεού από χιλίων και πλέον ετών, και διατηρηθησομένων μέχρι της τελευταίας κρίσεως, ως βεβαιεί ημάς ο ουρανός δια αποκαλύψεων και θαυμάτων. Εν τούτοις ένεκα της διαφθοράς της καρδίας αυτού ου μόνον δεν εγνωστοποίησεν, ουδ’ ετιμώρησε τους απλούς ανθρώπους, οίτινες επλανήθησαν, αλλά, κατά πάσαν πιθανότητα, αυτός ο ίδιος μετέσχε κρυφίως ως αρχηγός της επαναστάσεως, ώστε αναποφεύκτως σχεδόν άπαν το Ελληνικόν έθνος, εν υπάρχουσι πολλοί αθώοι και δυστυχείς υπήκοοι, ουδέ την ελαχίστην ταύτης γνώσιν έχοντες, θέλει καταστραφή ίσως εκ θεμελίων και καταστή το αντικείμενον της οργής του Θεού.

Όταν η αστυνομία επληροφορήθη περί της επαναστάσεως, και αφ’ ου αυτή εγνώσθη υπό του κοινού, η υψηλή Πύλη, υπό μόνης της συμπαθείας προς τους δυστυχείς αυτής υπηκόους ορμουμένη, εζήτησεν ίνα επαναγάγη αυτούς δια της γλυκύτητος εις την οδόν της σωτηρίας, και διεύθυνεν επί τούτω προς τον Πατριάρχην προσταγήν, διαλαμβάνουσαν διαταγάς και συμβουλάς αναλόγους προς τον σκοπόν τούτον, μετά διαταγής προς τον Πατριάρχην, όπως αναθεματίση πάντα τα μέρη του τόπου, ένθα ο τρόπος ούτος κατέστη αναγκαίος κατά των συμμετασχόντων της επαναστάσεως υπηκόων.

Άλλ’ αντί να δαμάση αυτούς, και πρώτος αυτός να επανέλθη εις το χρέος αυτού, αυτός ο άπιστος υπήρξεν υπέρ πάντα άλλον ο άξων πασών των αταξιών, των μέχρι του δεδιαταραξασών την κοινήν ησυχίαν, επείσθημεν, ότι και αυτός εγεννήθη εις Πελοπόννησον, και ότι συμμετέσχε πασών των βιαίων πράξεων, ας τινές υπήκοοι πεπλανημένοι έπραξαν εκεί και εις την επαρχίαν των Καλαβρύτων. Ούτω λοιπόν αυτός ο ίδιος υπήρξεν αίτιος της εξοντώσεως και της απωλείας, ην βεβαίως θέλουσιν υποστεί τη βοήθεια του Θεού. Επειδή δε επείσθημεν απανταχόθεν περί της προδοσίας αυτού ου μόνον κατά της υψηλής Πύλης, αλλά και κατά του ιδίου αυτού έθνους, αναγκαίον κατέστη, όπως αφαιρεθή το σώμα του από της γης και δια τούτο απηγχονίσθη, ίνα χρησιμεύση εις παράδειγμα δια τους λοιπούς.»

Εξεδόθη την 19 του μηνός Ρετζέπ έτος 1230

(10 Απριλίου 1821)

ΜΥΘΟΣ ε’

Pax Ottomanica

Η οθωμανική αυτοκρατορία ήταν παιδική χαρά! Το παιδομάζωμα ήταν λύση στο πρόβλημα της ανεργίας, κι οι Ελληνες τα έστελνα οικοθελώς! Βέβαια αυτοί που τα λένε αυτά ακούνε θητεία στον Ε.Σ. και βγάζουν σπυράκια!

Κι εγώ ξέρω για παράδειγμα οτι στην κατοχή οι Γερμανοι σε γενικά πλαίσια μας φέρθηκαν καλά μπορώ να πώ. Ηταν λάτρεις την κλασσικήε μουσικής κι Ευρωπαίοι. Ο λιμός του 1941-1942 τον προκάλεσαν οι Μαυραγορίτες που έκρυβαν τα τρόφιμα και γι αυτό οι καλοί γερμανοί, όποιους έπιαναν τους κρεμούσαν. Ενώ κάποιες πυρπολύσεις χωριών έγιναν γιατί οι κάτοικοι βοηθούσαν τους αντάρτες που ήθελαν να χαλάσουν την 1000χρονη ειρήνη κι ευημερία του 3ου Ραϊχ! Και σχολεία υπήρχαν κι υπηρεσίες κι αστυνομία και χωροφυλακή, ποια κατοχή; Τρελό; Οχι για τους Ιστορικούς του “1821:The Movie”! Tους δύο πρώτους αιώνες όλα ήταν “μέλι-γάλα” αλλά, η συνταγή χάλασε όταν οι Τούρκοι ανάθεσαν στους Κλέφτες και στους Αρματωλούς να μαζεύουν τους φόρους των ραγιάδων. Ας αφήσω κάποιον καλύτερο από εμένα να τα πεί.

Οπως έγραφε κι Ζουράρις : ἱερὸν φετφᾶν τοῦ Σεϊχ-οὐλ-Ἰσλάμ, τοῦ 1601, (τοῦ ἀνωτάτου ἑρμηνευτοῦ» τῆς Σαρία-ἱεροῦ νόμου), καὶ φανέρωνε, ὅτι τὸ Ὀθωμανικὸ καθεστὼς ὑπῆρξε ἀπολύτως ὁλοκληρωτικό, πολιτισμικῶς ρατσιστικὸ καὶ γενοκτόνο: τὸ αἷμα τῶν ἑλλήνων «ἀπίστων», «θεωρουμένου ἄνευ ἀξίας» (!!!), ἐπέτρεπε στὸν Σουλτᾶνο, ποὺ ἦταν καὶ ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Χαλιφάτου-θεοκρατικοῦ καθεστῶτος, νὰ διατάζει, ὅτι «θὰ ἀπαγχονίζηται εὐθύς, εἰς τὸ κατώφλιον τῆς θύρας του» (!!!), ὁ ὁποιοσδήποτε, συγγενὴς ἢ περαστικός, «ἀντιστῇ» στὸ παιδομάζωμα τοῦ «καλλιμόρφου» δεκαπεντάχρονου!

Παραθέτω, μία ἄλλη, φρικιαστικὴ πηγή. Ἡ προηγουμένη, ἦταν, ἂς εἴμαστε ἐπιεικεῖς, μία πηγή, «πολιτική». Τρισβάρβαρης ἀλήθειας, ἀλλὰ ἄειντε, λέμε, ὅτι κράτος ἦταν οἱ Ὀθωμανοί, γενιτσάρους ἤθελαν… Ἀφοῦ πρῶτα βίαζαν τὸ στεατοπυγικὸ ὑποσύστημα τῶν ἑλλήνων «καλλιμόρφων», τῶν δεκαπέντε ἐτῶν. Κράτος ἦταν, «ὅλα τὰ Κράτη, πάνω-κάτω,

τὰ ἴδια κάνουν»… Ἂς δεχθούμε τὴν ἀγχόνη «εὐθὺς εἰς τὸ κατώφλιον τῆς θύρας» του, γιὰ τὸν τραγικὸ πατέρα, ποὺ ζῆ, ἀνήμπορος καὶ οὐρλιάζοντας ἀπὸ πόνο, τὸν βιασμὸ τοῦ τρυφεροῦ γυιοῦ του, ἀπὸ τὸ «ἀνεκτικὸ» ὀθωμανικὸ καθεστώς… Ἐδῶ, ὅμως, παραθέτω,

ἀμέσως μία πηγή, χειρότερης φρίκης – ἂν εἶναι δυνατόν – … Διότι προέρχεται ἀπὸ τὴν μὴ ἔνοπλη κοινωνία-συμβίωση τῶν Ἑλλήνων μὲ τὸ ὀθωμανικὸ καθεστὼς εἰσβολῆς καὶ κατοχῆς. Τεκμήριο-πηγή, ἀπὸ τὸ οἰκογενειακὸν δίκαιον ἐπὶ Τουρκοκρατίας. Καὶ εἶναι, αὐτό, ἀκόμη χειρότερο ἀπὸ τὸ γενιτσαρικὸ παιδομάζωμα. Ἰδού: Ἱεροδικεῖον Βεροίας, ἔτος

1008, 15η Σεβὰλ (30 Ἀπριλίου 1600). Ἐπικρατεῖ πλήρως, ὁ ὀθωμανικὸς πολιτισμός. Νάτος! Ἀστικὴ ὑπόθεση, οἰκογενειακοῦ δικαίου: «Παρουσιασθεὶς ἐνώπιον τοῦ Ἱεροδικαστηρίου, ὁ

Ἀμπντῆ μπέης, παρουσίᾳ καὶ τῆς ἐν διαζεύξει εὐρισκομένης τέως συζύγου του Γραμματικῆς

Ἰωάννου, ἁμαρτωλῆς καὶ ἀπίστου (ναί! ναί! στὸ ἐπίσημο ἔγγραφο τοῦ Ἱεροδικείου!),

ἐδήλωσε καὶ κατέθεσε ὅτι: … […] …συνεζεύχθη μετ’ ἐμοῦ νομίμως καὶ δι’ ἱεροδικαστικῆς

πράξεως καὶ μάλιστα ἐγέννησε πρὸς ἔτους ἄρρεν, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὠνόμασα Μουτφῆ… Παρὰ

ταῦτα ἡ ἁμαρτωλὴ καὶ ἄπιστος Γραμματική… ἐξηκολούθει, παρὰ τὰς συχνὰς ἀπειλάς μου…

νὰ θεωρῆ τὸν μοκρὸν υἱὸν ὡς ἀνήκοντα εἰς τὴν βρωμερὰν τῶν ἀπίστων θρησκείαν καὶ νὰ

καλῇ αὐτὸν Μελέτιον…» κτλ. Καὶ παρακάτω: «Αὔτη ὅμως (ἡ Γραμματική, μητέρα τοῦ

δωδεκαμήνου βρέφους), εἰσῆλθεν ἐντὸς τῆς ἐν Βεροίᾳ οἰκίας μου, ἤρπασε τὸ τέκνον ἐκ τοῦ

λίκνου…» κλπ.

Κι ὅμως, θαυμᾶστε, αὐτὸ ποὺ περιφρονεῖ ἡ βλιτάς-ἱστορία τῶν «ἐκσυγχρονιστῶν» τῆς ΣΤ΄

Δημοτικοῦ: μία νεαρή, ἀγράμματη ἑλληνίδα 24-28 χρόνων, ἀπὸ χωριό, στὰ μαῦρα χρόνια

τῆς τουρκικῆς κατοχῆς, στὴν Βέροια… Τρεῖς αἰῶνες καὶ κάτι, πρὶν ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση.

Καὶ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ! Μόνη της! Χωρὶς Κλεφτουριὰ καὶ γράμματα καὶ χρήματα! Τὸν γυιό

της, τὸν καλεῖ Μελέτιο! Ἀψηφᾶ τὸν Μπέη, «νόμιμο» σύζυγο, δυνάστη της, Νόμιμο;

Τὰ χεορότερα, δὲν τὰ διαβάσατε ἀκόμη. Νάτα, ἀπὸ τὴν πηγή-ἱεροδικαστήριον Βεροίας τοῦ

1600: «Κληθεῖσα ἐν συνεχείᾳ ἡ Γραμματική… κατέθεσεν: ὁ σύζυγός μου Ἀμπντῆ σιπαχῆς,

ἀπὸ καιροῦ ἐρωτοτροπῶν πρὸς ἐμέ, ἐξώπλισεν ἀγνώστους τινάς, οἵτινες, εἰσελθόντες κατὰ

τὴν νύκτα εἰς τὴν ἐν τῷ χωρίῳ Κούρσοβα οἰκίαν τοῦ πρώτου συζύγου μου, κατέσφαξαν

α τ ν κα τ δύο τέκνα μου, Μελέτιον κα Γεώργιον. (!!!) Παραμείνασα ὐ ὸ ὶ ὰ ὶ χήρα, ἠναγκάσθην

βίᾳ νὰ ὑποκύψω εἰς τὰς ἀπειλάς… καὶ νὰ γίνω σύζυγός του… καὶ ἔκτοτε συμβιοῦσα μετ’

αὐτοῦ, ἀπέκτησα ἄρρεν τέκνον, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἥρπασα…» κτλ. «Τὸ δικαστήριον κρῖναν τὴν

ὑπόθεσιν, ἐπρότεινεν εἰς τὴν Γραμματικὴν ν’ ἀσπασθῇ τὴν ἰσλαμικὴν θρησκείαν, ἐὰν θέλῃ

ν’ ἀποκτήσῃ τὸ δικαίωμα ἀνατροφῆς τοῦ τέκνου της… μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ἑβδόμου

ἔτους τῆς ἡλικίας του»… (ὅπ. παρ.).

Ἰδού, τὸ πολυπολιτισμικὸ πρόσωπο τῆς Τουρκοκρατίας! Νάτο τὸ ἀνεκτικὸ «σύστημα» τῶν

Τουρκοθωμανῶν… Διαβάζετε ὅλη τὴν φρίκη; Καί, ταυτοχρόνως, ὅλο τὸ ἀγέρωχο

ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟ φρόνημα τῆς ἀσήμαντης Βεροιώτισσας χωριατοπούλας τοῦ 1600; Δύο

αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὸν φωταδιστικὸ Δυτικὸ Διαφωτισμό, ποὺ σύμφωνα μὲ τὴν ρεπουσιάδα,

ἄνοιξε τὰ μάτια στὶς χωριατοποῦλες μας, ἐκεῖ στὰ βασιλόφρονα σαλόνια τοῦ Βολταίρου! Ἡ

Βεροιώτισσα ἀντιστασιακή, ἀγράμματη χωριατοπούλα τοῦ 1600!

Καὶ ἡ ἀπόλυτη ΦΡΙΚΗ τῆς «ἀνεκτικῆς» Τουρκοκρατίας: Ὁ Ἀμπντῆ-μπέης εἶναι «σπαχῆς»,

μέλος τῆς ἔφιππης τουρκικῆς, στρατιωτικῆς ἀριστοκρατίας. Βλέπει, ἐκεῖ στὸ χωριὸ

Κούρσοβα, ποὺ εἶναι τσιφλίκι του, τὴν Βεροιώτισσα καλλονή, τὴν Γραμματική. Ὁ

κτηνώδης ὀθωμανὸς ἀριστοκράτης νοιώθει νὰ τὸν κατακλύζουν οἱ θεσμικὲς κτηνώδεις

ὁρμές του… Ἡ Γραμματικὴ ὅμως, ἡ ἑλληνίδα καλλονή, εἶναι παντρεμένη. Καὶ μὲ δυὸ

ἀνήλικα παιδιά… Ἔεε, καίαιαι; Τὸ κτηνώδες «ἀνεκτικὸ» καὶ «πολυπολιτισμικὸ» τούρκικο

σύστημα, ἀνέχεται ὅλα τὰ «εὐαίσθητα» ἢ καὶ ἀναίσθητα «προσωπικὰ δεδομένα» τοῦ, κατὰ

τὴν Ρεπούση, νομίμου «Κρατικοῦ ἀξιωματούχου», Ἀμπντῆ-μπέη. Ὁ Ἀμπντῆ-μπέης, λοιπόν,

κατασφάζει καὶ τὸν ἕλληνα σύζυγο τῆς ἑλληνίδας καλλονῆς καὶ τὰ δύο ἀνήλικα τέκνα τους,

Μελέτιο καὶ Γιῶργο. Καὶ τὴν βιάζει ὁ Τοῦρκος δυνάστης… Κι ἀπὸ τὸν βιασμό της, ἡ

Γραμματική, γεννᾶ ἕνα παιδί. Κι ἡ Γραμματική, κρυφὰ καὶ φανερά, σφαγιασμένη ἀλλὰ

ἀγέρωχη, τσακισμένη ἀλλὰ ἀνυπόταχτη, τὸ παιδὶ τοῦ βιασμοῦ της, τὸ ὀνομάζει Μελέτιο.

Γιὰ νὰ τῆς θυμίζει τὸ ἕνα της, τουλάχιστον, παιδί, ποὺ τῆς ἔσφαξε ὁ Τοῦρκος βιαστής της…

Ὅσο δέ, γιὰ τὸ «ἀνεκτικὸ» τούρκικο Ἱεροδικαστήριο, αὐτό, τὸν χαβά του: ἀνέχεται τὶς

τρεῖς δολοφονίες τοῦ Τούρκου «κρατικοῦ ἀξιωματούχου», βιαστοῦ καὶ χαμπάρι δὲν

παίρνει γιὰ τὸν βιασμὸ καὶ τὶς τρεῖς ἀνθρωποκτονίες, ποὺ διέπραξε τὸ τουρκικὸ

«πολυπολιτισμικὸ» κτῆνος. Καί, διατάζει στὴν ἀπόλυτη Ἀπελπισία, στὴν ἑλληνίδα

σφαγιασμένη μητέρα, τὴν Γραμματική, νὰ γίνει Τουρκάλα, ἂν θέλει νὰ κρατήσει, γιὰ ἔξι

μόνον ἀκόμη χρόνια, τὸ τρίτο της, παιδί, πρὶν τῆς τὸ πάρουν ὁριστικὰ ἀπὸ τὴν ἀγκαλιά

της… Ναί: Τὸ Τουρκικό-Ὀθωμανικὸ σύστημα βασίζεται στὸν ἀπόλυτο ρατσιστικὸ

διαχωρισμὸ τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι φυλετικῶς ὁλοκληρωτικὸ εἰς βάρος τῶν ὑποδούλων

λαῶν, μὲ ἀναγνώριση τῆς ἀπόλυτης ρατσιστικῆς ὑπεροχῆς στὴν φυλετικῶς νικήτρια

τουρκικὴ φυλή, ὅπως τὸ ἀποδεικνύει καὶ ἡ κοσμικὴ καὶ ἡ ἱεροκρατικὴ νομοθεσία τους. Ναί,

αὐτὸ εἶναι τὸ δῆθεν «ἀνεκτικὸ» σύστημα τῶν Τούρκων, τὸ ὁποῖο βλακωδῶς καὶ παχηλῶς

ἀγράμματοι προωθοῦν τὰ ἡμέτερα ἐπιστημονάρια. Ἔτσι ἔζησαν οἱ ὑπόδουλοι Ἕλληνες, γιὰ

τέσσερις-πέντε αἰῶνες… Αὐτὰ λένε οἱ ἐπίσημες τουρκικὲς πηγές. Βέβαια, ἐπάναγκες

γίνεται, πιά, νὰ λογοδοτήσουν τὰ μέλη τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, τὰ τότε, γιὰ τὸ

ἔγκλημα ποὺ διεπράχθη, πέρισυ, ἐπὶ μίαν σχολικὴ χρονιά, κατὰ τῶν Ἑλληνοπαίδων.

Προτείνω νὰ χρησιμοποιηθεῖ ἡ νομολογία, ἡ προκύπτουσα ἀπὸ τὸ τουρκικὸ

Ἱεροδικαστήριον: μὲ τέτοιο μοντελάκι δικαιοσύνης, τὸ τόσο «ἀνεκτικό», οἱ

παιδαγωγοί-«κριτές», θὰ τὴν βγάλουν καθαρή. Τὸ πολύ-πολύ, τὸ πολυπολιτισμικὸ καὶ

ἀνεκτικὸ ὀθωμανικὸν δίκαιον, νὰ τοὺς στείλει σὲ κάποιον Ἰνστιτοῦτον ἀνοχῆς…

[Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα Μακεδονία]

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

http://img.pathfinder.gr/clubs/files/61143/5.html

http://www.antibaro.gr/articles/history-1821/0607-kekaumenos-mythoi1821.html

H ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἕλλαδος, ἡ ὁποία συνῆλθε στὴν τακτικὴ Συνεδρία της ἀπὸ 5ης – 8ης Ὀκτωβρίου τ.ἔ., αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπευθυνθεῖ στὸ πλήρωμά της, στὸ λαὸ τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε καλοπροαίρετο ἄνθρωπο, γιὰ νὰ μιλήσει μὲ τὴ γλώσσα τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἀγάπης.
Οἱ ἡμέρες ποὺ ζοῦμε εἶναι δύσκολες καὶ κρίσιμες. Περνᾶμε ὡς χώρα μιὰ δεινὴ οἰκονομικὴ κρίση ποὺ δημιουργεῖ στοὺς πολλοὺς ἀνασφάλεια καὶ φόβο. Δὲν γνωρίζουμε τί εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ἔρχεται τὴν ἑπόμενη μέρα.
Ἡ χώρα μας φαίνεται νὰ μὴν εἶναι πλέον ἐλεύθερη ἀλλὰ νὰ διοικεῖται ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀπὸ τοὺς δανειστές μας.

Γνωρίζουμε ὅτι πολλοὶ περιμένετε ἀπὸ … τὴν ποιμαίνουσα Ἐκκλησία νὰ μιλήσει καὶ νὰ τοποθετηθεῖ πάνω στὰ γεγονότα ποὺ παρακολουθοῦμε.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν πατρίδα μας εἶναι πρωτόγνωρο καὶ συνταρακτικό. Μαζὶ μὲ τὴν πνευματική, κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ κρίση συμβαδίζει καὶ ἡ πάσης φύσεως ἀνατροπή.

Πρόκειται γιὰ προσπάθεια ἐκρίζωσης καὶ ἐκθεμελίωσης πολλῶν παραδεδομένων, τὰ ὁποῖα ὣς τώρα θεωροῦνταν αὐτονόητα γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ τόπου μας.

Ἀπὸ κοινωνικῆς πλευρᾶς ἐπιχειρεῖται μιὰ ἀνατροπὴ δεδομένων καὶ δικαιωμάτων καὶ μάλιστα μὲ ἕνα πρωτοφανὲς ἐπιχείρημα.
Τὰ ἀπαιτοῦν τὰ μέτρα αὐτὰ οἱ δανειστές μας.

Δηλώνουμε δηλαδὴ ὅτι εἴμαστε μιὰ χώρα ὑπὸ κατοχὴν καὶ ἐκτελοῦμε ἐντολὲς τῶν κυριάρχων – δανειστῶν μας.
Τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖο γεννᾶται, εἶναι ἐὰν οἱ ἀπαιτήσεις τους ἀφοροῦν μόνον σὲ οἰκονομικὰ καὶ ἀσφαλιστικὰ θέματα ἡ ἀφοροῦν καὶ στὴν πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ φυσιογνωμία τῆς Πατρίδος μας.

Μπροστὰ στὴν κατάσταση αὐτὴ ὁ κάθε λογικὸς ἄνθρωπος διερωτᾶται: Γιατί δὲν πήραμε νωρίτερα ὅλα αὐτα τὰ δύσκολα μέτρα, ποὺ σήμερα χαρακτηρίζονται ἀναγκαῖα.

Ὅλες αὐτὲς τὶς παθογένειες τῆς κοινωνίας καὶ τῆς οἰκονομίας ποὺ σήμερα ἐπιχειροῦμε μὲ βίαιο τρόπο νὰ ἀλλάξουμε, γιατί δὲν τὶς ἀλλάξαμε στὴν ὥρα τους;
Γιατί ἔπρεπε νὰ φθάσουμε ὣς ἐδῶ;

Τὰ πρόσωπα στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τοῦ τόπου μας εἶναι, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, τὰ ἴδια.
Πῶς τότε ὑπολόγιζαν τὸ πολιτικὸ κόστος, γνωρίζοντας ὅτι ὁδηγοῦν τὴν χώρα στὴν καταστροφὴ καὶ σήμερα αἰσθάνονται ἀσφαλεῖς, γιατί ἐνεργοῦν ὡς ἐντολοδόχοι;

Σήμερα γίνονται ριζικὲς ἀνατροπὲς γιὰ τὶς ὁποῖες ἄλλοτε θὰ ἀναστατωνόταν ὅλη ἡ Ἑλλάδα καὶ σήμερα ἐπιβάλλονται χωρὶς σχεδὸν ἀντιδράσεις.

Ἡ οἰκονομική μας κρίση μὲ πολὺ ἁπλᾶ λόγια ὀφείλεται στὴ διαφορὰ μεταξὺ παραγωγῆς καὶ κατανάλωσης.
Στὸν ἀργὸ ρυθμὸ τῆς παραγωγῆς ποὺ ἐπιτυγχάνουμε ἀπέναντι στὸ ὑψηλὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο ποὺ μάθαμε νὰ ζοῦμε.
Ὅταν ὅσα καταναλώνουμε εἶναι πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅσα παράγουμε, τότε τὸ οἰκονομικὸ ἰσοζύγιο γέρνει πρὸς τὴν πλευρὰ τῶν ἐξόδων.
Ἡ χώρα μας γιὰ νὰ ἀντεπεξέλθει, ἀναγκάζεται νὰ δανείζεται μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι τὸ διαταραγμένο ἰσοζύγιο θὰ ἀνακάμψει.
Ὅταν αὐτὸ δὲν γίνεται καὶ οἱ δανειστὲς ἀπαιτοῦν τὴν ἐπιστροφὴ τῶν δανεισθέντων σὺν τόκῳ, τότε φθάνουμε στὴν κρίση καὶ στὴν χρεωκοπία.
Ἡ οἰκονομικὴ κρίση, ἡ ὁποία ταλαιπωρεῖ καὶ δυναστεύει τὴν χώρα μας εἶναι ἡ κορυφὴ τοῦ παγόβουνου.
Εἶναι συνέπεια καὶ καρπὸς μιᾶς ἄλλης κρίσης, τῆς πνευματικῆς.

Ἤδη ἡ δυσαναλογία μεταξὺ παραγωγῆς καὶ κατανάλωσης συνιστᾶ ὄχι μόνον οἰκονομικὸ μέγεθος, ἄλλα πρωτίστως πνευματικὸ γεγονός.
Σημεῖο πνευματικῆς κρίσης, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τόσο στὴν ἡγεσία, ὅσο καὶ στὸν λαό.
Μιὰ ἡγεσία ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ σταθεῖ ὑπεύθυνα ἀπέναντι στὸ λαό, ποὺ δὲν μπόρεσε ἢ δὲν ἤθελε νὰ μιλήσει τὴ γλώσσα τῆς ἀληθείας, ποὺ προέβαλε λαθεμένα πρότυπα, ποὺ καλλιέργησε τὶς πελατειακὲς σχέσεις, μόνο καὶ μόνο γιατί εἶχε ὡς στόχο τὴν κατοχὴ καὶ τὴ νομὴ τῆς ἐξουσίας.

Μιὰ ἡγεσία ποὺ στὴν πράξη ἀποδεικνύεται ὅτι οὐσιαστικὰ ὑπονόμευσε τὰ πραγματικὰ συμφέροντα τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ.
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἕνας λαός, ἐμεῖς, ποὺ λειτουργήσαμε ἀνεύθυνα. Παραδοθήκαμε στὴν εὐμάρεια, στὸν εὔκολο πλουτισμὸ καὶ στὴν καλοπέραση, ἐπιδοθήκαμε στὸ εὔκολο κέρδος καὶ στὴν ἐξαπάτηση.

Δὲν προβληματισθήκαμε γιὰ τὴν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων. Ἡ αὐθαίρετη ἀπαίτηση δικαιωμάτων ἀπὸ συντεχνίες καὶ κοινωνικὲς ὁμάδες μὲ πλήρη ἀδιαφορία γιὰ τὴν κοινωνικὴ συνοχὴ συνετέλεσαν κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος στὴν σημερινὴ κατάσταση.
Ἡ οὐσία τῆς Πνευματικῆς Κρίσης εἶναι ἡ ἀπουσία νοήματος ζωῆς καὶ ὁ ἐγκλωβισμὸς τοῦ ἀνθρώπου στὸ εὐθύγραμμο παρόν, δηλαδὴ ὁ ἐγκλωβισμός του στὸ ἐγωκρατούμενο ἔνστικτο. Ἕνα παρὸν χωρὶς μέλλον, χωρὶς ὅραμα.
Ἕνα παρὸν καταδικασμένο στὸ ἀνιαρὸ καὶ μονότονο. Ἡ μετατροπὴ τῆς ζωῆς σ᾽ ἕνα χρονικὸ διάστημα ἀνάμεσα σὲ δύο ἡμερομηνίες, αὐτές, τῆς γέννησης καὶ τῆς ταφῆς, μὲ ἄγνωστο τὸ μεταξύ τους διαστημα.
Σὲ μιὰ τέτοια προοπτικὴ τὸ ἄσκοπο συναγωνίζεται τὸ παράλογο καὶ τὸν ἄγωνα τὸν κερδίζει πάντα τὸ τραγικό.
Ὅταν ἀπευθύνεσαι σὲ νέους ἄνθρωπους καὶ τοὺς ἐρωτᾶς: «γιατί παιδί μου παίρνεις ναρκωτικά;» καὶ σοῦ ἀπαντοῦν: «πέστε μου σεῖς γιατὶ νὰ μὴν πάρω; Δὲν ἐλπίζω τίποτα, δὲν περιμένω τίποτα, ἡ μόνη μου χαρὰ εἶναι ὅταν τρυπάω τὴν ἔνεση καὶ ταξιδεύω»· ἢ ὅταν ἐπισημαίνεις σὲ ἕνα νέο ἄνθρωπο ὅτι παίρνοντας ναρκωτικὰ θὰ πεθάνει καὶ ἐκεῖνος σοῦ ἀπαντᾶ μὲ ἕνα τραγικὸ χαμόγελο: «σεῖς δὲν καταλαβαίνετε ὅτι ἐγὼ παίρνω ναρκωτικά, γιὰ νὰ ζήσω», τότε ἀντιλαμβάνεσαι πόσο ἀπίστευτα ἀληθινὰ καὶ πόσο τραγικὰ ἐπίκαιρα εἶναι τὰ παραπάνω λόγια.
Ἀντὶ λοιπὸν γιὰ νόημα ζωῆς κυνηγήσαμε τὴν εὐμάρεια, τὴν καλοπέραση, τὴν οἰκονομικὴ ἰσχύ.
Ὅταν ὅμως δὲν ὑπάρχει ἄλλο ὅραμα ζωῆς πέρα ἀπὸ τὴν κατανάλωση, ὅταν ἡ οἰκονομικὴ δύναμη καὶ ἡ ἐπιδείξή της γίνεται ὁ μόνος τρόπος κοινωνικῆς καταξίωσης, τότε ἡ διαφθορὰ εἶναι ὁ μόνος δρόμος ζωῆς, διότι διαφορετικά, ἂν δὲν εἶσαι διεφθαρμένος, εἶσαι ἀνόητος.

Ἔτσι σκέφθηκαν καὶ ἔπραξαν πολλοί, ἔτσι φθάσαμε στὴ διαφθορὰ καὶ τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ μέρους τοῦ λαοῦ μας.

Τὸ ἐρώτημα – δίλημμα τοῦ Ντοστογιέφσκι «ἐλευθερία ἢ εὐτυχία;» τὸ ζοῦμε πλέον σὲ ὅλη του τὴν τραγικότητα. Διαλέξαμε μιὰ πλαστὴ εὐμάρεια καὶ χάσαμε τὴν ἐλευθερία τοῦ προσώπου μας, χάσαμε τὴν ἐλευθερία τῆς χώρας μας.
Σήμερα ὁ ἄνθρωπος δικαίως ἴσως τρέμει μήπως μειωθεῖ τὸ εἰσόδημά του, ἄλλα δὲν ἀνησυχεῖ τὸ ἴδιο γιὰ τὸ ἔλλειμμα παιδείας ποὺ ἀφορᾶ στὰ παιδιά του καὶ δὲν ἀγωνιᾶ γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ σβήνουν μέσα στὶς ποικίλες ἐξαρτήσεις, δὲν ἀγωνιᾶ γιὰ τὸν εὐτελισμὸ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἀληθινῆς κρίσης καὶ ἡ πηγὴ τῆς οἰκονομικῆς κρίσης τὴν ὁποία τόσο ἀνελέητα ἐκμεταλλεύονται οἱ σύγχρονοι «ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν».

Στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας ἐμεῖς, οἱ πνευματικοί σας πατέρες, κάναμε τὴν αὐτοκριτική μας, θελήσαμε νὰ ἀναμετρηθοῦμε μὲ τὶς εὐθύνες μας καὶ νὰ ἀναζητήσουμε μὲ τόλμη τὸ μερίδιο τῆς ἐνδεχόμενης δικῆς μας ὑπαιτιότητας στὴν παροῦσα κρίση.
Ξέρουμε ὅτι κάποιες φορὲς σᾶς πικράναμε, σᾶς σκανδαλίσαμε ἴσως. Δὲν ἀντιδράσαμε ἄμεσα καὶ καίρια σὲ συμπεριφορὲς ποὺ σᾶς πλήγωσαν.

Οἱ ἔμποροι τῆς κατεδάφισης τῆς σχέσης τοῦ λαοῦ μὲ τὴν ποιμαίνουσα Ἐκκλησία του ἐκμεταλλεύτηκαν στὸ ἔπακρο καὶ πραγματικὰ ἢ κατασκευασμένα σκάνδαλα καὶ προσπάθησαν νὰ διαρρήξουν τὴν ἐμπιστοσύνη σας στὴν Ἐκκλησία.

Θέλουμε νὰ σᾶς ποῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει τὸ ἀντίδοτο τῆς κατανάλωσης ὡς τρόπο ζωῆς καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ἄσκηση.
Καὶ ἐὰν ἡ κατανάλωση εἶναι τὸ τέλος, γιατί ἡ ζωὴ δὲν ἔχει νόημα, ἡ ἄσκηση εἶναι δρόμος, γιατί ὁδηγεῖ σὲ ζωὴ μὲ νόημα. Ἡ ἄσκηση δὲν εἶναι στέρηση τῆς ἀπόλαυσης, ἀλλὰ ἐμπλουτισμὸς τῆς ζωῆς μὲ νόημα.
Εἶναι ἡ προπόνηση τοῦ ἀθλητῆ ποὺ ὁδηγεῖ στὸν ἀγώνα καὶ στὸ μετάλλιο καὶ αὐτὸ τὸ μετάλλιο εἶναι ἡ ζωὴ ποὺ νικᾶ τὸν θάνατο, ἡ ζωὴ ποὺ πλουτίζεται μὲ τὴν ἄγαπη.
Ἡ ἄσκηση εἶναι τότε ὁδὸς ἐλευθερίας, ἐναντίον τῆς δουλείας τοῦ περιττοῦ.
Εἶναι αὐτὴ ἡ δουλεία ποὺ σήμερα μᾶς εὐτελίζει.

Μᾶς προβληματίζει ἡ κατάσταση τῆς Παδείας μας, γιατί τὸ σημερινὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα ἀντιμετωπίζει τὸν μαθητὴ ὄχι ὡς πρόσωπο ἄλλα σὰν ἠλεκτρονικὸ ὑπολογιστὴ καὶ τὸ μόνο ποὺ κάνει εἶναι νὰ «τὸν φορτώνει» μὲ ὕλη ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν ὅλη του προσωπικότητα καὶ γι᾽ αὐτὸ τὰ παιδιά μας δικαιολογημένα ἀντιδροῦν.

Γι᾽αὐτὸ ἀγωνιοῦμε γιὰ τὸ νέο Λύκειο ποὺ ἑτοιμάζεται. Πιστεύουμε ὅτι ὄντως τὰ σχολικὰ βιβλία γράφονται μὲ τὴν εὐθύνη τῆς Πολιτείας, ἀλλὰ τὸ περιεχόμενό τους ἀφορᾶ καὶ στὸν τελευταῖο Ἕλληνα πολίτη, ποὺ περιμένει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία του νὰ μεταφέρει μὲ δύναμη τὴ δική του ταπεινὴ φωνή.

Αἰσθανόμαστε ὅτι ὅλοι οἱ ἐνοριακοί μας ναοὶ πρέπει νὰ γίνουν χῶροι φιλόξενοι γιὰ τοὺς νέους μας, ὅπως εἶναι ἤδη ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτούς, στοὺς ὁποίους πολλὰ νέα παιδιὰ καταφεύγουν ζητώντας νόημα καὶ ἐλπίδα.

Ξέρουμε ὅτι ζητᾶτε ἀπὸ ἐμᾶς, τοὺς Ποιμένες σας, μιὰ Ἐκκλησία μὲ ἡρωισμό, μὲ νεῦρο, μὲ λόγο προφητικό, μὲ σύγχρονο νεανικὸ λόγο, ὄχι ἐκκοσμικευμένη, ἀλλὰ ἁγιαζόμενη καὶ ἁγιάζουσα, μιὰ Ἐκκλησία ἐλευθέρα καὶ ποιμαίνουσα μετὰ δυνάμεως.
Μιὰ Ἐκκλησία ποὺ δὲν θὰ φοβᾶται νὰ ἀμυνθεῖ στὸ πονηρὸ σύστημα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ἔστω κι ἂν ἡ ἀντίσταση σημαίνει διωγμὸ ἢ καὶ μαρτύριο.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ μόνος ὀργανισμὸς ποὺ μπορεῖ νὰ σταθεῖ ἄμεσα δίπλα στὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ τὸν στηρίξει. Ἐκκλησία ὅμως εἴμαστε ὅλοι μας καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ δύναμή μας καὶ ἡ δύναμή της.
Τὴν ἑνότητα μεταξὺ τῶν ποιμένων καὶ τοῦ λαοῦ ἔχουν στόχο οἱ ἔμποροι τῶν λαῶν γι᾽ αὐτὸ προσπαθοῦν νὰ τὴν ναρκοθετήσουν.
Ξέρουν ὅτι ἅμα θὰ «πατάξουν» τὸν ποιμένα, εὔκολα θὰ σκορπίσουν τὰ πρόβατα καὶ θὰ τὰ ὑποτάξουν.

Διδαχθεῖτε ἀπὸ τὴν ἱστορία ὅτι ὅπου ὁ Θεὸς πολεμήθηκε, τελικὸς στόχος ἦταν ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ εὐτελισμός του.
Ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ μεγαλύτερη καταξίωση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀντιμάχεται τὴν Πολιτεία, ἀλλὰ ἐκείνους ποὺ ἐκμεταλλευόμενοι τὴν Πολιτεία καὶ κρυμμένοι πίσω ἀπὸ τὴν ἐξουσία ἐπιχειροῦν νὰ σᾶς στερήσουν τὴν ἐλπίδα.
Νὰ θυμάσθε ὅτι γιὰ πολλοὺς οἰκονομολόγους ἡ παροῦσα κρίση εἶναι κατασκευασμένη, εἶναι μιὰ κρίση – ἐργαλεῖο ποὺ ἀποβλέπει στὸν παγκόσμιο ἔλεγχο ἀπὸ δυνάμεις ποὺ δὲν εἶναι φιλάνθρωπες.
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἔχει λόγο γιὰ τὴν σημερινὴ κρίσιμη κατάσταση, διότι δὲν ἔπαψε νὰ ἀποτελεῖ σάρκα τοῦ κόσμου, μέρος τῆς Ἱστορίας. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀνέχεται κανενὸς εἴδους ἀδικία, ἄλλα ὀφείλει νὰ δείχνει ἑτοιμότητα γιὰ μαρτυρία καὶ μαρτύριο.

Γνωρίζουμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι δίπλα μας πεινοῦν, βρίσκονται σὲ ἔνδεια, ἀσφυκτιοῦν οἰκονομικά, ἡ ἀπελπισία πολλὲς φορὲς κυριεύει τὴν καρδιά τους. Τὸ γνωρίζουμε γιατί πρῶτος σταθμός τους στὴν ἀναζήτηση ἐλπίδας εἶναι ὁ Ναὸς τῆς περιοχῆς τους, ἡ ἐνορία τους.
Στόχος καὶ ἀγώνας μας εἶναι ἡ κάθε ἐνορία νὰ γίνει τὸ κέντρο ἀπ᾽ ὅπου ὅλη ἡ ποιμαντικὴ δραστηριότητα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας θὰ ἀγκαλιάσει ὅλη τὴν τοπικὴ κοινωνία.
Ἀπόφασή μας εἶναι νὰ δημιουργήσουμε ἕνα παρατηρητήριο κοινωνικῶν προβλημάτων προκειμένου νὰ παρακολουθήσουμε ἀπὸ κοντὰ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουμε μὲ τρόπο μεθοδικὸ τὰ προβλήματα ποὺ δημιουργεῖ ἡ παροῦσα κρίση.
Στόχος μας εἶναι νὰ ἀναπτύξουμε τὸ προνοιακὸ ἔργο τῆς κάθε ἐνορίας, ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχει οὔτε ἕνας ἄνθρωπος ποὺ νὰ μὴν ἔχει ἕνα πιάτο φαγητό. Γνωρίζετε καὶ σεῖς ὅτι στὸ σημεῖο αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία ἐπιτελεῖ τεράστιο ἔργο.
Τὸ γνωρίζετε, γιατί πολλοὶ ἀπὸ σᾶς αὐτη τὴν προσπάθεια τῆς ἐνορίας σας τὴν στηρίζετε ἐθελοντικὰ καὶ τὴν ἐνισχύετε οἰκονομικά. Σᾶς καλοῦμε νὰ πλαισιώσετε ὁ καθένας καὶ ἡ καθεμιὰ τὴν ἐνορία σας, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὶς δύσκολες αὐτὲς ὧρες.
Ὁ λαὸς μας πέρασε καὶ ἄλλοτε καὶ φτώχεια καὶ πείνα, ἀλλὰ ἄντεξε καὶ νίκησε γιατί τότε εἶχε ὁράματα. Ὅλοι μαζὶ μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε τὸν ἕνα καὶ ὁ ἕνας τοὺς πολλούς.

Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης.

Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα, συσπειρωμένοι γύρω ἀπὸ τὴν μεγάλη μας οἰκογένεια, τὴν Ἐκκλησία, ἐπισημαίνοντας τὰ λάθη μας, ἀναζητώντας νόημα ζωῆς στὴν ἀγάπη, θὰ βγοῦμε ἀπὸ αὐτὴ τὴν δύσκολη ὥρα.

Προς τιμήν Της Εορτής Της.
Παναγία Σουμελά, Τραπεζούντα του Πόντου που σήμερα ανήκει στην Τουρκία

Χτισμένη από τους Έλληνες που ζούσαν εκεί για χιλιετίες πριν από το βίαιο εκπατρισμό τους από τους Τούρκους το 1923. Το μοναστήρι ήταν το κύριο προσκυνηματικό κέντρο των Ελλήνων του Πόντου για σχεδόν 15 αιώνες.

Σήμερα οι Τούρκοι την ονομάζουν και την τιμούν ως  Meryem Ana= Μαρία Μητέρα, ενώ το σύνολο σχεδόν των επισκεπτών-προσκυνητών προέρχονται από αυτούς.

Απέχει 42 χλμ από την παράλια Τραπεζούντα στις απρόσιτες πλαγιές του όρους Μελά (Στου Μελά = Σουμελά)

Όμως, τι ειρωνία… Αυτοί, δηλ, οι Τούρκοι, που πριν από 87 χρόνια την έκαψαν, τώρα δαπανούν τεράστια ποσά για την ανακαίνισή της!!!! Επίσης, φανταστική η φύση γύρω από το μνημείο με πυκνά δάση, άφθονα νερά, καταπληκτική θέα από τα κελιά και, μέσα σ’ αυτό, βαθειά πίστη…

Τοιχογραφίες

• Η Βαϊοφόρος,
• η Κυριακή του Παραλύτου,
• Τα Εισόδια της Θεοτόκου,
• η Πυρφόρος Ανάβασις του Προφήτη Ηλιού, με αποτυπωμένη την προσφιλή τακτική των μουσουλμάνων να εξορύσσουν τα χαρακτηριστικά των μορφών αλλά και την εξίσου κακή συνήθεια των νεοτέρων – χριστιανών και μη να αποθανατίζουν την έλλειψη παιδείας τους χαράζοντας τα ονόματά τους πάνω στις εικόνες

Το αγίασμα (που συνωθούνται να γευθούν ό λ ο ι) και λοιπά κτίρια κάτω από τον επιβλητικό βράχο.

Ταγμ. Ιωάννης Βελισσαρίου

Κείμενο απο το Νίκο Μωραϊτάκη.

Τυχαίνει να έχω ασχοληθεί με αυτό τον ΗΡΩΑ, γι’ αυτό και πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρχει ανδριάντας του σε κάθε ελληνική πόλη και χωριό.

Στις Στις 7-8-2010 θα έχω την τιμή να είμαι προσκυνητής στα φοβερά Στενά της Κρέσνας (εντός της Βουλγαρίας) δηλ. στο σημείο της ανύψωσής του στο Πάνθεο των Αθανάτων.

Ο Ιωάννης Βελισσαρίου (Κύμη Εύβοιας, 26 Νοεμβρίου 1861 – Κρέσνα, 12 Ιουλίου 1913) ήταν στρατιωτικός του Ελληνικού Στρατού, ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων. Διακρίθηκε στην μάχη για την κατάληψη των Ιωαννίνων και την Μάχη της Κρέσνας όπου σκοτώθηκε.

Αρχική σταδιοδρομία
Ο πατέρας του ήταν εύπορος κτηματίας. Στις 11 Μαρτίου 1881, έχοντας τελειώσει τις γυμνασιακές σπουδές του, ο Βελισσαρίου κατετάγη στον Στρατό ως κληρωτός, προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του προήχθη, ως εθελοντής, στον βαθμό του δεκανέα. Το 1884, και ενώ είχε ήδη προαχθεί στον βαθμό του λοχία ή του επιλοχία, κατατάχθηκε κατόπιν εξετάσεων στη δεύτερη εκπαιδευτική σειρά της Στρατιωτικής Σχολής Υπαξιωματικών (ΣΣΥ), από την οποία αποφοίτησε στις 7 Οκτωβρίου 1887 ως ανθυπολοχαγός πεζικού.
Από τις 25 Φεβρουαρίου 1894 μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 1897, ο ανθυπολοχαγός Βελισσαρίου διετέλεσε αστυνόμος. Με την έναρξη των επιχειρήσεων του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, βρέθηκε να υπηρετεί ως διμοιρίτης στον 4ο Λόχο του ΙΙΙ/5 Τάγματος Πεζικού, που υπαγόταν στη 2η Ελληνική Ταξιαρχία. Εκεί έδειξε τα πρώτα δείγματα της ανδρείας του διατηρώντας τη θέση του στη διάβαση της Μελούνας, ακόμη και όταν όλες οι γειτονικές, φίλιες δυνάμεις είχαν συμπτυχθεί.
Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, ο Βελισσαρίου υπηρέτησε ως διοικητής τάγματος του 4ου Συντάγματος Πεζικού, της ΙΙας Μεραρχίας, συμμετέχοντας από την πρώτη ημέρα στις επιθετικές επιχειρήσεις. Η μάχη του Σαρανταπόρου, αποτέλεσε μάλιστα μία από εκείνες στις οποίες για μία ακόμη φορά διακρίθηκε για τις ηγετικές του δυνάμεις.
Αργότερα συμμετείχε στις επιχειρήσεις για την άλωση των Ιωαννίνων και της οχυρής τοποθεσίας που βρισκόταν εμπρός τους (Μπιζάνι). Οι τελευταίες ξεκίνησαν από τις αρχές Δεκεμβρίου του 1912 και συνεχίστηκαν και το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου του 1913, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο ταγματάρχης Βελισσαρίου στις επιχειρήσεις αυτές υπαγόταν στο 1ο Σύνταγμα Ευζώνων. Κατά τις πρώτες ημέρες μάλιστα, τραυματίστηκε ελαφρά στο πόδι και νοσηλεύτηκε για μικρό διάστημα.
Μετά την αποτυχία των παραπάνω επιχειρήσεων, στις 16 Φεβρουαρίου, το Γενικό Στρατηγείο εξέδωσε διαταγές για νέα επίθεση ενάντια στα Ιωάννινα. Σύμφωνα με το σχέδιο των επιχειρήσεων η κύρια ενέργεια θα εκδηλωνόταν από τα δυτικά, με το Β΄ Τμήμα Στρατιάς, με σκοπό την υπερκέραση του Μπιζανίου, ενώ ταυτόχρονα από το κέντρο και τα ανατολικά θα εκδηλωνόταν παραπλανητική επίθεση, με ισχυρή προπαρασκευή πυροβολικού.
Το Β΄ Τμήμα Στρατιάς, προκειμένου να εκπληρώσει την αποστολή του αποφασίστηκε να κινηθεί σε τρεις φάλαγγες (1η, 2η και 3η). Η 2η Φάλαγγα με αφετηρία τα στενά της Μανολιάσας, όπου είχε μετακινηθεί, ανέλαβε να προελάσει προς το ύψωμα Άγιος Νικόλαος και στη συνέχεια προς το χωριό Πεδινή. Το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων, με τα 8ο και 9ο Τάγματα, μαζί με το 1/17 Τάγμα Πεζικού αποτελούσε την εμπροσθοφυλακή της 2ης Φάλαγγας. Με τα δύο Τάγματα Ευζώνων ανεπτυγμένα εμπρός και το 1/17 πίσω ως εφεδρεία, περί τις 07.45 ξεκίνησε η προέλαση.
Μετά από σκληρές μάχες και με τους άνδρες του βουτηγμένους μέχρι το γόνατο στους βούρκους της περιοχής ο Βελισσαρίου κατάφερε να διεισδύσει ανάμεσα σε τρία τουρκικά οχυρά που ακόμη δεν είχαν παραδοθεί (οχυρά Χιντζηρέλου, Μπιζανίου και Καστρίτσας) και μαζί με τον Ιατρίδη και το τάγμα του κατέλαβε το χωριό Άγιος Ιωάννης, συλλαμβάνοντας πολλούς αιχμαλώτους και κυριεύοντας μεγάλες ποσότητες εχθρικού υλικού. Τα δύο τάγματα εγκατέστησαν άμεσα προφυλακές και έκοψαν τα τηλεφωνικά και τηλεγραφικά καλώδια, διακόπτοντας την επικοινωνία των Ιωαννίνων με το Μπιζάνι. Την υπόλοιπη νύκτα οι άνδρες των δύο ταγμάτων αιχμαλώτισαν 37 αξιωματικούς και 935 οπλίτες του Τουρκικού Στρατού που υποχωρούσαν και διέρχονταν από την περιοχή, χωρίς να γνωρίζουν τη διείσδυση των ευζώνων του Βελισσαρίου και του Ιατρίδη, ενώ ταυτόχρονα προώθησαν τις θέσεις τους προς τα Γιάννενα.
Περί τις 23.00 της 20 Φεβρουαρίου ο Βελισσαρίου διέκρινε δύο πολύ μεγάλους φανούς πίσω από του οποίους σύντομα εμφανίστηκαν ο επίσκοπος Δωδώνης, ο Τούρκος υπολοχαγός Ρεούφ και ο επίσης Τούρκος ανθυπολοχαγός Ταλαάτ, οι οποίοι έφερναν επιστολή των ξένων προξένων και του Εσσάτ Πασά με τις προτάσεις για παράδοση των Ιωαννίνων. Η παράτολμη ενέργεια των Βελισσαρίου και Ιατρίδη, έκανε τους Τούρκους να πιστέψουν πως έξω από τα Ιωάννινα είχε συγκεντρωθεί μεγάλη ελληνική δύναμη και άρα κάθε αντίσταση ήταν μάταιη!

Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο ο Βελισσαρίου συμμετείχε μεταξύ άλλων και στη μάχη του Λαχανά, όπου το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων ενεργούσε υπό τις διαταγές της VIης Μεραρχίας. Κινούμενος έφιππος και ακάλυπτος περνούσε από τις θέσεις όλων των ανδρών του για να τους εμψυχώνει. Έτσι είχε κερδίσει την προσωνυμία «μαύρος καβαλάρης». Στις 16.00 της 21 Ιουνίου ο ταγματάρχης Βελισσαρίου με το τάγμα του εισήλθε στον Λαχανά. Αμέσως μετά μαζί με τον 1ο λόχο του 4ου Συντάγματος Πεζικού (υπό τον λοχαγό Γεώργιο Ζήρα) ξεκίνησαν καταδίωξη των υποχωρούντων Βουλγάρων, χωρίς να τους δώσουν χρόνο για να ανασυνταχθούν και να εγκατασταθούν αμυντικά στα παρακείμενα υψώματα, προκαλώντας τους τον πανικό.
Κατά τη διάρκεια των ίδιων επιχειρήσεων, στις 26 Ιουνίου, η Στρατιά Μανουσογιαννάκη κινούμενη, για την κατάληψη του Μπέλες, από Τσαφερλή προς Χατζή Μπεϊλίκ, ανέθεσε στην VIη Μεραρχία να καταλάβει με τάγμα της τη δίοδο του Δεμίρ Καπού («Σιδηρά Πύλη», στα τουρκικά). Το τάγμα που εκλήθη να φέρει σε πέρας την αποστολή ήταν το 9ο Τάγμα Ευζώνων, του Βελισσαρίου.
Στις 12 Ιουλίου 1913 η VIη Μεραρχία, συμμετέχοντας με άλλες δυνάμεις στην μάχη της Κρέσνας, ανέλαβε από το Γενικό Στρατηγείο την αποστολή να ωθήσει το αριστερό της προς Ουράνοβο για να κυκλώσει το άκρο της αμυνόμενης βουλγαρικής παράταξης. Σύντομα, με τον τρόπο που εξελίχθηκαν οι μάχες, τον ρόλο εμπροσθοφυλακής ανέλαβε το 9ο Τάγμα Ευζώνων του Βελισσαρίου. Κατά τη διάρκεια της μάχης για την κατάληψη του υψώματος 1378, στο οποίο είχαν εγκατασταθεί αμυντικά οι βουλγαρικές δυνάμεις, ο Βελισσαρίου και οι άνδρες του αντιμετώπισαν ισχυρή αντίσταση, ενώ οι απώλειες των ελληνικών δυνάμεων ήταν μεγάλες.
Στην πιο κρίση στιγμή της μάχης (και αφού προηγουμένως είχε πολεμήσει με πέτρες και βράχους τους Βουλγάρους, λόγω έλλειψης πυρομαχικών) ο Βελισσαρίου σηκώθηκε όρθιος και κραδαίνοντας το περίστροφό του φώναξε ώστε να ακουστεί από όλους: «Όποιος θέλει την νίκη ή αλλιώς τον θάνατο ας με ακολουθήσει» και πρώτος άρχισε να τρέχει προς τον εχθρό. Πίσω του, συνεπαρμένοι από τον ηρωισμό του διοικητή τους, όρμησαν οι εύζωνοί του. Το θεριστικό πυρ των εχθρικών πολυβόλων προκάλεσε μεγάλες απώλειες στο τάγμα, το οποίο όμως συνέχιζε να πολεμά. Κάποια στιγμή ο ταγματάρχης Βελισσαρίου τραυματισμένος έπεσε στο έδαφος. Σύντομα μεταφέρθηκε σε κάποιο ορεινό χειρουργείο, στο οποίο άφησε την τελευταία του πνοή.
Όταν ο Βασιλιάς πληροφορήθηκε το θάνατό του λέγεται πως είπε: «Ήταν επόμενο. Τέτοιοι ήρωες δε ζουν πολύ». Στο συλλυπητήριο τηλεγράφημα που συνέταξε και απέστειλε προς τη σύζυγό του έγραφε τα εξής: «Χαιρετίζω τον Ήρωα των Ηρώων»

Πρόκειται για μια παράταξη με ιδρυτή, εκπρόσωπο και υποψήφιο δήμαρχο το καλό μου φίλο το Κυριάκο Κουτρούλη, δικηγόρο στο επάγγελμα στον οποίο πιστεύω σα φίλος πρώτα και σα πολίτης μετά ότι θα κάνει επιτέλους μια ουσιαστική διαφορά στη ζωή του τόπου.

Στην συντονιστική επιτροπή όπως και στο ψηφοδέλτιο συμμετέχω κι εγώ και σας διαβεβαιώνω ότι θα παρακολουθώ στενά όλα τα δρώμενα.

Ελπίζω επιτέλους κάτι να αλλάξει και να οδηγηθούμε σε μια “Νέα Πορεία”

Το σήμα είναι ευγενική προσφορά του παλυαγαπημένου μου πολυταλαντουχου ζωγράφου θείου μου Τρύφωνα Κόρμπη.

Την Ιδρυτική Διακήρυξη θα τη βρείτε στο site  της παράταξης http://www.nea-poreia.gr

Όπως αναφέρει “Είμαστε εκτροφείο το οποίο δεν έχει στόχο το εμπόριο των σκύλων,δεν κάνουμε εκτροφή για τα χρήματα,έχουμε μεράκι για αυτό που κάνουμε και σεβόμαστε αυτή τη φυλή που λέγεται Epagneul Breton.Προσπαθούμε  να κάνουμε σωστές επιλογές και βάζουμε πάντα τον πήχη ψηλά για να  δημιουργούμε  μεγάλους  κυνηγετικούς σκύλους”

θα το βρείτε στο http://www.bounasprogress.gr

Ενα site για την προβολή και εταιρική παρουσία της Bounas Line Doors

Η Εταιρεία BLD – Bounas Line Doors που εδρεύει στην Β.Ι.Π.Ε Μεγάρων, δημιούργησε μια υπερσύγχρονη μονάδα, εξοπλίζοντας την με τον ποιο σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Κατόρθωσε έτσι να δημιουργίσει μιας νέας γενιάς πορτάκια (κουζίνα, ντουλάπα, μπάνιο) ανθεκτικά στην υγρασία, στο χάραγμα και τις υνηλές θερμοκρασίες.

Έγινε όμως ένα μικρό portal που συνδυάζει σύγχρονες τεχνικές, είναι ταχύτατο και χρηστικό.

Χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες

* Php/Mysql
* XHtml/Xml/Javascript
* Cashing
* Full Featured Dynamic CMS
* Multiple User Security Levels
* Newsletter Mass Mailing System
* Dynamic Forms

Και πολλά αλλα…
Θα το βρείτε http://www.bld.gr