XSWings is a companmy founded by Benjamin Sitar and his father, world class archers, that develop an amazing handcrafted arrow vane. Top archers use this product and get their position on the podium.
this site is based on OpenSource software (php/mysql) and includes a secure shopping cart. Not an easy task due to taxing problems in Slovenia but ended up to be a very good looking little portal.
Comments Off
Ένα νέο project απο την Business Direct. πρόκειται για ενα μικρό portal του ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ.
Το ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ παραδίδει μαθήματα Βιολογίας, Μαθηματικών, Φυσικής, Χημειας σε Τμήματα 2-3 Ατομών και Ιδιαίτερα Μαθήματα.
Θα το βρείτε εδώ http://diakogianni.gr
Comments Off
Άλλο ένα project βγήκε εις πέρας.
Ενα εξαιρετικό site μιας πολλά υποσχόμενης εταιρείας πληροφορικής της ILINK που διαστηριοποιήται στο χώρο του Mobile Workforce Management
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2005 με στόχο την εισαγωγή καινοτόμων λύσεων πληροφορικής στο χώρο του Mobile Workforce Management, καλύπτοντας έτσι ένα σημαντικό κενό στην ελληνική αγορά.
Έγινε ένα μικρό portal που συνδυάζει σύγχρονες τεχνικές, είναι ταχύτατο, χρηστικό και με σύγχρονο design.
Χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες
Και πολλά αλλα…
θα το βρείτε http://www.ilink.gr
Περιμένω τα σχόλιά σας!
Comments Off
Μετά την απρόσμενη αποδοχή του 2ου τεύχους όπου 23.000… ολογράφως: εικοσιτρείς χιλιάδες (!) άνθρωποι πάτησαν στο download link (σύνδεσμο)! ήρθε το 3ο ακόμα ποιο δυνατό τέυχος!
Τα παιδιά του ubuntu-gr έκαναν για αλλη μια φορά έκαναν εκπληκτική δουλειά και έβγαλαν το περιοδικό αυτό στον αέρα. Για να το κατεβάσετε κάντε κλικ εδώ http://http://ubuntistas.ubuntu-gr.org/index.php/archives/142
By TEAM USA 2004 & 2008 as written in http://apps.facebook.com/causes/40196/10253827
Make no mistake, I love my PSE Mojos and Sharks, but my X-factor Recurve has taken me around the world more than once, and helped to bring back historic first “US Bling”. True, compounds travel as well, actually traveling more on the pro-curcuit than any Recurve. You’ve got NAA, IBO, NFAA, and a miriad of other organizations that funnel any compound shooter’s interest and take them around the world as well…like in the case of the largest percentage of my Paralympic 04 & 08 teammates. We’ve had what I consider to be the best compound shooters on the planet, but understand why they’re there, and why compound is allowed in the Paralympic games…it really seperates the Para from the Oly.
I saw the thread that asks “why not in the olympics, if it’s in the Paralympics?”, or something to that effect. Originaly, the compound was added as the ‘handicap’ factor for the Paralympics, allowing amputees and severe quads (quadrapelegics) the opprotunity to be competitive on a “parralelled” Olympic level and by classifying it as a recurve bow. During the 05 World Games, we (IPC Athlete reps) [almost] unilaterraly voted to drop a compound’s weight from 60 to 45 and eperate it into a “compound” class, because of complaints and concerns that the compound at anything over 45 could never be considered “recurve” due to it’s speed, multiple aiming reference, and superior…yah I said superior….accuracy.
There’s really only one argument for “not” letting compound be apart of the Olympics…it would mean the death of recurve as an Olympic sport. Lets face it – shear speed and accuracy, with the flash and size that’s more identifiable with most bow shooters, hunters, shops, and clubs around the world is the make-up of the compound bow. Is there money in recurve…ha…NO; not unless it’s a sponsor’s check for 1st thru 3rd. Are there big pro or 3-D tours with Cabella’s or Outdoor World backing you as a Recurve…NO, not even at my Elite Level…and I know, I work for Outdoor World as their staff ‘Olympic’ shooter. It seems all the money and the sponsorship is in compound.
Compound vs. Recurve…they really are two seperate animals in the sense of equipment, and in the hands of the athletes that hold them. I won’t even dare to go into the differences between the two, as to which one takes more athleticism ’cause you can’t do that in the Para’s…they’re both as unique as the archers that pull that string with hand paralysis, weak trunks, with teeth…all amazing athletes. But at an able-bodied Olympic level I just don’t think you can make the same argument.
You’ll have to generate the same ammount of interest between the two to bring it into the games as a medal sport. USA Shooting has done it across the board with Rifle, Pistol, and Shot Gun…Powder vs. Pnuematic…I’ve experienced that too as a US Shooter trying for the games in Sydney. Seperate animals, but all belonging to the same zoo, with the same ammount of spectators. Could Compound revitalize Recurve as a spectator and participant sport? Maybe? But most Recurve archers would see the demise of their sport slide with the inability to keep up with the speed, scores, and 10 count that the compound delivers.
I guess the only ones that will understand, or would be qualified to make the case to include the compound as an “Olympic” event, will be the archers that shoot both, and understand the extreme and delicate differences between the two.
I love my compounds, and just started shooting really well with them. To me, it’s much easier to keep and hold my shot, and to be extremely “surgical” in the shot…it’s awesome. However, not everbody can pull and hold 45 – 55 lbs. without a left-off, with only windage and elevation, or with 68″ limbs that become huge collective sails in the wind, and still make a Paralympic or Olympic Team…or medal in an event The differences aren’t really that subtle.
I believe Compound would kill Recurve, and all the history behind it…at least so far…
Tom wanted me to join this, but right now I can’t. Tom though, is one hell of an athlete, and I saw his “best game” against the top shooters while we were in Beijing; his was one of my favorite matches to watch. I would love to see him or another one of my 04 or 08 teammates make the Olympic team, but not at the cost of one of the original combative sports that started it all.
Maybe I’m just a little disinfrachised because I have to go to work now and sell compounds to the hoardes of tourist hunters…I’ve only sold one recurve in three years…but this is Tennessee afterall.
Kevin Stone
TEAM USA
2004 & 2008
Comments Off
Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι καλησπέρα σας. Όλοι γνωρίζεται το πόσα χρόνια οικογενειακά παλεύουμε για αυτή την παράταξη, άλλοι ποιο ενεργά όπως η αδερφή μου Ιωάννα ή ο μακαριστός θείος μου Θεόδωρος Παπαδημητρίου για όσους τον γνώριζαν που μας άφησε πρόσφατα και ειλικρινά λυπάμαι που μετά από τόσα χρόνια έρχομαι στη θέση να γράψω τέτοια επιστολή και να στραφώ ενάντια σε «σύντροφό» μου, ενάντια στη Γεωργία Παπαδοπούλου. Ακόμα περισσότερο με πονάει που σε μια τόσο κλειστή και για πολλούς «εκλεκτή» κοινωνία σαν τη δική μας με μέλη που στη συντριπτική πλειοψηφία της αγωνίζεται και προσφέρει από το πενιχρό υστέρημα της οικονομικό ή ψυχικό για να φτιάξει ουτοπικά πολλές φορές ένα καλύτερο κόσμο.
Είναι μία γυναίκα την οποία την ξέρω από παιδί και πάντα ήταν σε βαθιά εκτίμηση όπως όλοι οι σύντροφοι. Ήταν Σεπτέμβριος του 2008 όταν η αδερφή μου Ιωάννα με δάκρυα στα μάτια της τηλεφώνησε στη κ. Παπαδοπούλου και την παρακάλεσε να αναλάβει μια δύο υποθέσεις μας επειδή ο δικηγόρος μας και θείος μου ήταν στα όρια της συνταξιοδότησης.
Οι λεπτομέρειες δεν αφορούν τόσο το κοινό αλλά κοντολογίς θα σας αναφέρω τα κλειδιά των υποθέσεων. Α) Ένας πλακάς που είχε αναλάβει μια δουλειά μας, παράτησε τη δουλειά και μας «έφαγε» κάπου στα 2.000 ευρώ εκτός των ζημιών κλπ κλπ. Έπρεπε να προχωρήσουμε σε αγωγή. Β) Οι συγκάτοικοι αρνούνται να πληρώσουν το πετρέλαιό και όλα τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας τα οποία και πλήρωσα από τη τσέπη μου.
Στην υπόθεση Β που έχει και την σπουδαιότερη σημασία από πλευράς «τιμής» η κ. Παπαδοπούλου εξαφανίστηκε. Δεν εμφανιζόταν σε κανένα τηλέφωνο. Η εντολή της ήταν να στείλει εξώδικα και να ξεκινήσει διαδικασία. Πληρώθηκε για το έργο της και μου είπε κάπου στον Οκτώβριο όπου κατάφερα να τη βρω τηλεφωνώντας της από κινητό τηλ που δεν είχε καταχωρημένο ότι τα έστειλε. Ήσυχος λοιπόν τέλη Οκτωβρίου συναντιέται ο Πατέρας μου με το γείτονα ο οποίος απειλώντας τον (για όσους ξέρουν τον Πατέρα μου καταλαβαίνουν ο γείτονας που πήγε να απειλήσει στον πλέον φιλήσυχο άνθρωπο του κόσμου) ο οποίος μεταξύ άλλων προσβλητικών εκφράσεων για την οικογένειά μου είπε και το «μου αρέσει που θα πηγαίνατε και σε δικηγόρο και δεν έχετε κάνει τίποτα»
Αφού πήρα πάνω από 40-50 φορές την κ. Παπαδοπούλου και αφήνοντας άπειρα μηνύματα, τελικά με το γνωστό τρόπο του «ξένου» τηλεφώνου την βρήκα (φτάσαμε Νοέμβριο). Μου είπε ότι έχουν επιδοθεί και μάλιστα ότι τα επίδωσε και σύντροφος . Μάλιστα μου είπε ότι να μην ανησυχώ όλα είναι καλά και μίλησε με τους αντιδίκους και σύντομα θα έχει λύση. Ξανά εξαφάνιση, το κόλπο με το ξένο τηλ αρχίζει να μη πιάνει, Ιανουάριο τη βρήκα. Μου λέει ότι μπορώ να πάω να συναντηθώ με τον αντίδικο και να τα βρούμε.
Πήγα και ο κύριος με το που με είδε, με έβρισε χυδαιότατα, με χτύπησε και απείλησε να σκοτώσει τη μητέρα μου μόλις τη δει. Πάω στο τμήμα και της τηλ από εκεί και μου λέει «πες στον αστυνόμο να σου γράψει μια μήνυση, εγώ δε χρειάζομαι»
Για να μην μακρηγορώ συναντιέμαι άλλη μια φορά μαζί της έξω από τα γραφεία και της λέω να, προχωρήσει σε αγωγή, αρνείται «όχι να τα βρούμε εξωδικαστικά» , λέω όχι θέλω αγωγή και ακούω τη φράση (έχει φτάσει Φεβρουάριος) «Μα εγώ από πριν τα Χριστούγεννα που τους μιλάω κάθε μέρα» κλπ κλπ. Δηλαδή εγώ τη ψάχνω 3 μήνες εκείνη μιλάει με τους αντιδίκους και αρνείται να κάνει αγωγή. Και τη ρωτάω «Συγγνώμη αλλά εγω δεν είμαι ο πελάτης σου? Και εγώ έχω να σε βρώ 3 μήνες! Και ακουλουθώ τη συμβουλη σου 3 μήνες μετά και καταλήγω στο Καρδιολόγο μου στα πρόθυρα της ανακοπής. Μήπως κάτι εδώ πάει πολύ στραβά?» Η απάντηση που παίρνω είναι ότι θα το διευθετήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Βέβαια είπα να βρω άλλο δικηγόρο σιγά σιγά και αφού πέρασε άλλη μια εβδομάδα με το κλασσικό τρόπο του καρτο-κινητου τηλεφώνου από το περίπτερο της ζήτησα το φάκελό μου.
Στο φάκελο είχε
· Μια ενημερωτική επιστολή προς το νέο δικηγόρο μου
· Μια επιστολή διαμαρτυρίας προς τους αντιδίκους που είχε σταλεί κάπου το Νοέμβριο (2 μήνες μετά) με μηδενική σημασία κατά το νέο δικηγόρο μου
· ΔΕΝ είχε εξώδικα!
· ΔΕΝ είχε αγωγή προς τον πλακά!
Τα εξώδικα που είχαν επιδοθεί από το σύντροφο κλπ κλπ δεν είχαν γίνει ποτέ. Η επιστολή δε προς τον δικηγόρο μου, έλεγε ότι ουσιαστικά είμαστε ένα μάτσο παλαβοί που ζητάμε ότι μας κατέβει στο κεφάλι και μόνο που δε του έλεγε καλή τύχη! Πουθενά οι απειλές, πουθενά οι επιθέσεις, πουθενά τα χρήματα που ξοδέψαμε για να μη μείνει το σπίτι χωρίς κοινόχρηστο ρεύμα και νερό, χωρίς ανελκυστήρα, χωρίς καθαρισμό κλπ κλπ
Αφου (με το κλασσικό τρόπο του καρτο-κινητου τηλεφώνου, πρέπει να εχω και 10 νούμερα πλέον όποιος θέλει του χαρίζω) τη βρίσκω και της λέω είμαι πολύ στενοχωρημένος για αυτά που γράφεις, αλλά δεν αξίζει το κόπο να τσακωθώ ρωτάω «που είναι η αγωγή?» Δεν τη δίνω! Θα σας δώσω τα χρήματα πίσω. Ναι αλλά έτσι θα με πάς 1 χρόνο και πίσω! Την ετοίμασες? Ναι αλλά δε τη δίνω! Βρε καλή μου φέρτη την έχεις πληρωθεί! Ναι αλλά δε τι δίνω! Πότε έχει δικάσιμο? Κάπου το Σεπτέμβρη αλλά σιγά μη ψάξω!
Δεν είναι μόνο αυτό, αλλά η «κάλη» μου η συντρόφισσα διασπείρει και ψεύδη ότι μας έχει όντως επιστρέψει τα χρήματα και την αγωγή και όλα καλα!
Αυτό η αδερφή μου δε το άντεξε, την πήρε τηλ σήμερα το απόγευμα και της είπε. «Γεωργία μου με ξερεις από 5 χρονών παιδί, γιατί φέρεσαι έτσι σε εμένα? Πες μου τι σου έκανα και γιατί το κάνεις αυτό όταν ήρθα κλαίγοντας και ζήτησα τη βοήθεια σου.»
«Ιωάννα μου μη στεναχωριέσαι θα σε πάρω το βράδυ στο σπίτι, τα λεμε μετά…»
Πήρε τηλ, την βάλαμε σε ανοιχτή συνομιλία και ακούμε,
«Κοίτα πριν είχα κόσμο οπότε δε μπορούσα να σου μιλήσω όπως ήθελα.»
«Δηλαδή πάλι μας δούλεψες? Γιατί ρε Γεωργία?»
«Κοίτα δεν θυμάμαι να είπα ότι θα στείλω τίποτα, αν διαφωνείς τράβα στο Δικηγορικό Σύλλογο, αγωγή δε θα πάρεις και ούτε πότε δικάζεται θα σου πώ, και τι ήθελες να ταλαιπωρήσω τους ανθρώπους (τους αντιδίκους) ενώ δεν έχετε πληρώσει τίποτα?»
«Γεωργία τι λές? Δεν έχεις τις αποδείξεις? Με τον Αλέξη δε βγάζατε τα ποσά? Τι είναι αυτά που λές και γιατί τα λες?»
«Καλά κάνω, κάνω όπως κρίνω»και πολλά πολλά άλλα…
Θα μου πείτε εμάς τι μας αφορά?
Μας αφορά όλους! Αυτή τη στιγμή που μιλάμε υπάρχει ένας άνθρωπος στη παράταξη και στη καρδιά του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου ο οποίος χωρίς κανένα δισταγμό σε συντρόφους του τους
· Εξαπατά λέγοντας ότι έχει κάνει τα μύρια ενώ δεν έχει κάνει τίποτα
· Τους διασύρει με ψεύδη στην υπόλοιπη παράταξη
· Δεν σέβεται τον όρο του συντρόφου
· Έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή μου από τη στιγμή που λόγω της δικής ανευθυνότητας και αδιαφορίας με έστειλε κυριολεκτικά στο στόμα του λύκου χωρίς να σεβαστεί και να ρισκάρει την επιβαρυμένη φυσική μου κατάσταση.
· Υποκρίνεται στον μέγιστο ανθρώπινο βαθμό
· Με προδίδει ως δικηγόρος και ακόμα χειρότερα ως «σύντροφος»
Θα μπορούσα να συνεχίσω αιώνια…
Άραγε στη παράταξή μας που με αγώνα και ιδρώτα όλοι φτιάξαμε, τι θα κάνει αν θίξει τα συμφέροντα της. Πρόδωσε την εμπιστοσύνη και την έννοια του συντρόφου και ότι στοιχειοθετεί τη λέξη «ΑΡΙΣΤΕΡΑ» Αυτούς θέλουμε για συναγωνιστές?
Επιθυμώ λοιπόν την άμεση συγκάλεση του κόμματος με θέμα το παραπάνω. Μέχρι τότε θέτω τον εαυτό μου και όλη μου την έμμεση και άμεση οικογένεια μου εκτός διαδικασιών του κόμματος. Νιώθω θλιμμένος και προσβεβλημένος στο μέγιστο βαθμό και παρακαλώ τους πραγματικούς και ουσιαστικούς συντρόφους μου και συναγωνιστές μου και της οικογένειάς μου τα τελευταία 40 χρόνια να σταθούν δίπλα μας και να βοηθήσουν στην αποβολή ή έστω τη συμμόρφωση των βλαβερών στοιχείων που επιμολύνουν και επισκιάζουν όλη τη δίκαιη προσπάθειά μας.
Φιλικά,
Αλέξιος
Comments Off
Ήμουν πολύ κουρασμένος, ξεκίνησα με κρύα καρδιά έχοντας πολλές σκοτούρες.
Ξαφνικά όμως όταν έφτασα στη γραμμή βολής και ξεκίνησα να κάνω την πρώτη κόντρα με έπιασε ένα τρέμουλο.
Ήθελα να νικήσω!
Ξεκίνησα και έριχνα με μανία, δεν με ενδιέφερε τίποτα εκείνη την ώρα. Απέκλεια τους αντιπάλους μου τον έναν μετά τον άλλο.
Βρήκα στο δρόμο μου τον πλέον έμπειρο της εθνικής ομάδας. Δεν υποχώρησα, όρμισα στη μάχη και κέρδισα.
Ξαφνικά έφτασα να παίζω στη τετράδα, ο προπονητής μου με καμάρι μου λέει “αγόρι μου θα τα πούμε στον τελικό”
Έγινα ακόμα ποιο οργισμένος και το τρέμουλο αφάνταστο. Η καρδιά μου ήθελε να σπάσει, στο τελευταίο βέλος τα μάτια μου θόλωσαν, δεν έβλεπα το στόχο, δεν ανέπνεα, πάγωσα. Έκλεισα εντελώς τα μάτια και άκουσα το σώμα μου και τη ψυχή μου. Μου είπε “είσαι στο 10 ρίξε!” και έριξα, και ήταν 10 και κέρδισα.
Στο τελικό αγωνίστηκα παλικαρίσια, το ίδιο και το άλλο το παλικάρι και κέρδισε. Μπράβο του!
Ήταν μια ζάλη και μια δοκιμασία ψυχής. Πόσο χαίρομαι που κάνω τοξοβολία. Την επόμενη φορά ελπίζω να είμαι καλύτερος σαν άνθρωπος και ποιο δυνατός στη ψυχή και να κερδίσω.
Αλλά ότι και να γίνει εγω ξέρω, το όνειρο μου είναι εκεί και θα το κυνηγάω κάθε φορά.
Διαθέσιμη σήμερα η σταθερή έκδοση του kde 4.2.
http://www.kde.org/announcements/4.2/
Η έκδοση αυτή είναι μια σημαντική αναβάθμιση για το περιβάλλων εργασίας KDE. Yπάρχουν ήδη διαθέσιμα πακέτα για kubuntu 8.10. Οδηγίες εγκατάστασης μπορείτε να δείτε εδώ
http://www.kubuntu.org/news/kde-4.2
Μετά την απρόσμενη αποδοχή του 1ου τεύχους με περισσότερες από 2000 λήψεις το πρώτο 24ώρο, το δεύτερο τεύχος Ubuntistas είναι επίσης γεγονός!
Τα παιδιά του ubuntu-gr έκαναν για αλλη μια φορά έκαναν εκπληκτική δουλειά και έβγαλαν το περιοδικό αυτό στον αέρα.
Κατεβάστε το απο εδώ
Comments Off
Κυκλοφόρησε σήμερα το νέο τεύχος του κοινοτικού περιοδικού για το Ubuntu Full Circle.
Μερικά από τα θέματα που θα βρούμε σε αυτό το τεύχος
* Προγραμματισμός στην C-μέρος 4ο
* Παρουσίαση του βιβλίου Ubuntu Kung Fu
* Τα 5 καλύτερα προγράμματα για backup
* Web Development-μέρος 1ο
Το τεύχος μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ
Comments Off 
